Latające książki: Nowa Fantastyka

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Nowa Fantastyka. Pokaż wszystkie posty

lutego 14, 2021

Domownik na wyprawie - Nowa Fantastyka nr 2/2021

Prezentuję Wam szybki przegląd Nowej Fantastyki. Już na wstępnie mówię, że jest dużo dobroci w części z prozą, ale zacznijmy od początku.

Publicystyka

Standardowo wita nas Zastrzyk przyszłości, a zaraz po nim dłuższy artykuł skupiający się na sztucznej inteligencji i tego jak wkracza do naszego życia.

Z publicystyki najciekawszy jest dla mnie tekst w którym autor zastanawia się, co by było, Gdyby Gandalf przyszedł do domownika, czyli przygody słowiańskiego hobbita. To zabawna i ciekawa analiza tego co by było, gdyby powieść Tolkiena wrzucić w słowiańskie realia. Jak dla mnie bomba.

Mega pasjonujący jest wywiad z Davidem Frenchem, czyli tłumaczem Wiedźmina oraz Trylogii Husyckiej Sapkowskiego na język angielski.

Wszystkie artykuły z działu książki bardzo mi się tym razem podobały. Jest dłuższy tekst o nowości Niewidzialne życie Addie Larue V. E. Schwab – naprawdę zachęcił mnie do książki. Jest też sporo o Olafie Stapledonie, autorze który poszukuje nadczłowieka, a o którym wcześniej nie słyszałam. Z bardziej znanych autorów dostajemy ciekawe zestawienie Susanna Clarke – Wojciech Gunia.

Z publicystyki bardzo polecam Fantastykę Survivalową Kosika oraz Szczuroburger i zielona galaretka Starosty, mniam. Ja akurat nie należę do graczy, ale tekst Arcydzieło niedoskonałe o Cyberpunky 2077 przeczytałam z ciekawością.

Proza

W dziale prozy znajdzie się coś dla fanów dłuższej formy. Wojciech Zembaty prezentuje nam mikropowieść Cała paleta cieni. Fantastyczny i bardzo klimatyczny tekst, najlepszy w tym numerze. Drugi bardzo dobry tekst to Lady Łazarz Miki Modrzyńskiej o temacie na artykuł na pierwsze strony gazet. Z prozy zagranicznej mamy tym razem jedną przedstawicielkę, zza wschodniej granicy. Julia Zonis i jej Nie ten nieśmiertelny to science fiction ale z ciekawym wojennym nawiązaniem do I Wojny Światowej.

Źródło: Nowa Fantastyka nr 2/2021

Czytaj dalej »

stycznia 17, 2021

Top dekady i bracia Strugaccy - Nowa Fantastyka nr 1/2021

Publicystyka.

Przeczytałam pierwszy numer Nowej Fantastyki w tym roku. Czeka na nas zupełnie odświeżona forma, napakowana treścią i odchudzona ze zbędnych ilustracji. Zniknął dział z recenzjami, czego ja trochę żałuję. Jednak usunięcie zbędnych ilustracji czy zdjęć na rzecz dłuższej treści to wg mnie dobry ruch.

Na pierwszych stronach wita nas zastrzyk przyszłości w którym Marek Starosta pisze o małpach oraz erpegowe piekiełko. W tym numerze bardzo polecam zajrzeć do Top Dekady 2011-2020. Jest to świetne przypomnienie najważniejszych książek, filmów, seriali, gier, komiksów i wydarzeń. Mam co nadrabiać.

Artykuły stawiają na maksimum treści i tak mamy aż cztery strony tekstu o dziedzictwie braci Strugackich, coś super dla fanów ich twórczości. Następnie czeka wywiad z Davidem Mitchellem, autorem, którego osobiście bardzo lubię i polecam jego Atlas chmur.

W lamusie panuje nadczłowiek, termin który teraz nie przynosi zbyt pozytywnych skojarzeń, ale duet Haska i Stachowicz przedstawiają wybitne dzieci-geniuszy w nader przystępny sposób.

Bardzo obszerny jest też drugi w tym numerze wywiad z Jakubem Bielawskim, który poprzedza Zabawa potencjometrem szaleństwa, czyli wstęp do samego wywiadu analizujący nieco styl i inspiracje którymi kieruje się autor.

Standardowo polecam też Lila i Puta, mini komiks, który uwielbiam. Wciąż dostajemy też felietony. Łukasz M. Wiśniewski gościnnie pisze o Cyberpunku. Pojawił się też pierwszy felieton z cyklu fantastyka od kuchni Marka Starosty.

Źródło: Nowa Fantastyka nr 1/2021

Proza polska.

Z prozy polskiej najbardziej podobało mi się opowiadanie Powolny upadek Szymona Stoczka. Przedstawia on fantastyczny świat w którym w mieście w koronach drzew zagraża piasek nawiewany przez silniki pustynnych golemów. Odbywają się też losowania ludzi, którzy zostają wygnańcami i muszą opuścić miasto. W bardzo ciekawy sposób zostało wyjaśnione znaczenie wygnania. Tego tu nie zdradzę, ale warto przeczytać.

Drugie polskie opowiadanie to też dobre W mgnieniu oka Sławomira Prochockiego.

Na deser jest Dziwna historia z Trójkąta Bermudzkiego! Karola Olchowego, czyli scenariusz RPG do systemu Zew Cthulhu: Pulp Cthulhu. Bardzo lubię te pojawiające się na łamach magazynu scenariusze, nawet jeśli sama RPG nie gram, to lubię poczytać.

Proza zagraniczna.

Z opowiadań zagranicznych pierwsze miejsce zajął u mnie Model Mika Paola Bacigalupi. Zaczyna się od tego, że na komisariat wchodzi piękna dziewczyna, która jednak jest tylko botem, przynosi oderwaną głowę człowieka i żąda adwokata. Autor przedstawia ciekawy problem: czy bot myśli i czuje, czy oskarżać go jak człowieka, czy może jednak zgłosić reklamację wadliwego produkt? Dylemat, który w nie tak odległej przyszłości może dotknąć nas wszystkich.

Pozostałe opowiadania to Społeczny wizerunek policji Bogi Takacs, Latarnia Wyspy Framtalas Denisa Tichy’ego oraz Synapsa nas wyzwoli (od nas samych) Violet Allen.

Ogólnie bardzo podobał mi się ten numer w nowej i odświeżonej odsłonie.

Czytaj dalej »

grudnia 16, 2020

Japoński amant i wiedźmy z lasu - Nowa Fantastyka nr 12/2020

Publicystyka.

W zastrzyku przyszłości czytamy o pomyśle budowy prawdziwego kosmodromu w Zatoce Tokijskiej. Dla mnie bomba!

Najciekawszy dla mnie tekst publicystyczny to wywiad z Rochem Urbaniakiem. Rozmowa dotyczyła oczywiście malarstwa i pomysłów na połączenie literatury i sztuki. Całość okraszona zdjęciami jego pięknych obrazów. Ciekawa postać i ciekawy wywiad.

Dalej przenosimy się do Japonii, gdzie w tekście Amant z cesarskiego dworu poznajemy opowieść o najsłynniejszym japońskim amancie, księciu Genjim autorstwa Murasaki Shikibu. Mnie takie rzeczy interesują, w sensie azjatyckie klimaty i dalekowschodnia kultura, więc jak najbardziej polecam ten tekst, bardzo interesujący.

Artykuł Re(tro) animacja o starych serialach animowanych przywołał trochę wspomnień. Większość seriali pochodziła z lat 80 i 90 XX w., części nie kojarzyłam, ale inne wypłynęły z mroku zapomnienia i zaczęłam je mile wspominać, jak np. Piraci mrocznych wód, He-Man.

Oczywiście jak zawsze polecam felietony i recenzje, a Lil i Put nieźle mnie w tym numerze zaskoczyli.

Proza polska.

Z prozy polskiej najlepiej czytało mi się opowiadanie Ziemia potworów Pauli Wanarskiej. Jak mnie ta historia wciągnęła! Dlaczego nie ma więcej? Jest to opowieść o Sabeli, dziewczynce, która z rodzicami żyje w wiosce na skraju lasu, lasu pełnego plugastwa i potworów. Przez rude włosy i zielone oczy patrzą na nią jak na jedną ze strasznych wiedźm, które żyją w lesie. Wkrótce dziewczynka będzie zmuszona wejść do lasu i stawić czoła potworom i lękom. Jest to opowieść klasyczna, bardzo klimatyczna z bardzo zaskakującym zakończeniem. Dla mnie świetna.

Z polskich opowiadań dostajemy też Konserwację Marcina Podlewskiego w klimacie sci-fi, które nie do końca mi przypadło do gustu, ale w ciekawy sposób przedstawia motyw zagięcia czasu. Jest również My Dominiki Węcławek czyli zestaw czterech szortów, super krótkich opowiadań sci-fi.

Proza zagraniczna.

Z prozy zagranicznej najlepszy tekst to Prawdopodobnie Wybranka Kelly Barnhill. Jedenastoletnią Corrinę poznajemy w jej własnej kuchni w otoczeniu kapłanów, którzy przybyli przez portal znajdujący się w szafce pod zlewem aby ją odprowadzić. Corrina jest w innym świecie Księżniczką, tylko musi chwilę zaczekać aż powróci z powrotem do magicznej krainy do której trafiła przez przypadek rok temu. Mijają tygodnie i lata i nikt po nią nie wraca. Życie toczy się dalej, a Corrina zaczyna śnić o Krainie Nibiru. Ale mnie wciągnęła ta opowieść. Świetna koncepcja na opowiadanie, bo często spotykamy opowieści o losach po wpadnięciu do innego świata, ale nie o życiu po jego opuszczeniu. Ja bardzo polecam.

Pustelnik z Houston Samuel R. Delany to kolejne ciekawe opowiadanie, odważne, z motywem homo, ale w pewnym sensie jakoś za wulgarne dla mnie było. Chociaż wykreowany świat był szalenie ciekawy. Niby trochę post apo, zapomniana religia fejsbuk i kolejny handbuk i płaskoziemcy dochodzący do głosu. Na koniec jest jeszcze Twój spadek, co będzie mieć smak soli Karoliny Furyk, również bardzo dobre i skłaniające do rozmyślań.

Tym razem to proza wypadła lepiej od publicystyki. Ciekawe jak to będzie w zbliżającym się roku.

Czytaj dalej »

listopada 23, 2020

Tęczowa fantastyka - Nowa Fantastyka nr 11/2020

Nowa Fantastyka wydanie LGBT+, numer którego byłam bardzo ciekawa. Czy jestem zadowolona? Opowiadania były super. W numerze jest ich tym razem dość dużo, więc każdy znajdzie coś dla siebie, natomiast publicystyka nie bardzo mnie porwała, choć jest warta uwagi. Koniecznie zwróćcie też uwagę na samą okładkę, świetna jest. Rozpoznajecie wszystkie postacie?

Publicystyka.

Na wstępie standardowo wita nas Marek Starosta i prawi o chmurach na Marsie. Następnie mamy ciekawy artykuł o Tęczowych złoczyńcach, czyli przedstawianiu w filmie i telewizji osób nieheteronormatywnych w rolach antagonistów. Przytaczanych jest wiele przykładów, postacie z Wonder Woman, Gotham, Skyfall, a nawet Laboratorium Dextera. Dla mnie największą niespodzianką był fragment właśnie o kreskówkach Cartoon Network.

A jak już przy filmie jesteśmy to w sekcji film, jest długi tekst o kultowym już musicalu The Rocky Picture Show z rewelacyjnym Timem Currym. Ktoś zna?

Dalej przyglądamy się twórczości Samuela R. Delany’ego którego określono mistrzem fantastyki queerowej, a o którym ja, przyznaję się, nie słyszałam. Jako czarnoskóry gej, miał osobliwe spojrzenie na świat, co między innymi wpłynęło na jego eksperymentalne formy fantasy.

Afrofuturyzm to określenie czarnego science fiction, które podbija Amerykę. W nurt wpisała się między innymi Czarna pantera z uniwersum Marvela. Wiele rzeczy złożyło się na większy udział Afroamerykanów w przemyśle filmowym i muzycznym, a ten tekst trochę to wyjaśnia.

Bardzo mi się podobał również tekst z lamusa Kochana, kochana, żyję w tobie o wampirzycy Carmilli. W felietonach Rafał Kosik zastanawia się czy po Nike dla Radka Raka fantastyka wejdzie na salony. Joanna Usowicz pisze o Shi, chińskim szpiegu z bardzo barwnym życiorysem. Lil i Put jak zawsze bawią, a Erpegowe piekiełko przedstawia nowości.

Źródło: Nowa Fantastyka 11/2020

Proza polska.

Teraz czas na prozę. Od razu powiem, że każde z opowiadań posiada jakiś element szeroko rozumianego LGBT+, a jeśli nie jest to główny temat, to zawsze się znajdzie jakiś epizod czy wzmianka.

Jestem bardzo zadowolona z prozy polskiej. Najlepsze opowiadanie to dla mnie Starsi panowie dwaj Michała Gołkowskiego. Jest to opowieść o Ezekielu, który wykonuje wyroki śmierci na polecenie Anioła Śmierci, opowiadanie ma super klimat i rozgrywa się w realiach powieści Komornik.

Na drugim miejscu uplasował się Witold Jabłoński i jego Tęczowy Jednorożec czyli wszystko już było. To opowiadanie w klimacie średniowiecznym, umiejscowione zaraz po rozbiciu dzielnicowym, a głównym tematem są straszne i niemoralne wg księży rzeczy, które się dzieją na dworze jednego z książąt. Z polskiej prozy jest jeszcze Podróż do wnętrza psa Olgi Niziołek, ale dla mnie za dziwne, za bardzo ekscentryczne z tym motywem wchodzenia do psa, ale niektórym może się podobać.

Proza zagraniczna.

Z prozy zagranicznej najlepsze opowiadanie to utrzymana w klimacie sci-fi Księgarnia na krańcu Ameryki Charlie Jane Anders. Mała księgarnia stoi na granicy Kalifornii i Ameryki, których stosunki są bardzo napięte. Po książki przychodzą ludzie z obu stron granicy, a Molly stara się dobrać dla każdego odpowiedni tytuł. Autentycznie mnie wciągnęło.

Kolejne warte przeczytania jest Nic tu nie jest z pikseli K.M. Szpary, które w ciekawy sposób porusza temat transpłciowości oraz życia w cyfrowej rzeczywistości. Pozostałe opowiadania to Krótka historia wielorybnictwa z uwagami o starożytnych praktykach Nicasio Andresa Reeda oraz Naszym celem jest nie umrzeć Merca Fenn Wolfmoora.

Ogólnie dobry numer, publicystyka tematycznie mnie nie do końca porwała, ale trochę nowych rzeczy się dowiedziałam. Za to proza super, także polecam się zaopatrzyć i przeczytać.

Czytaj dalej »

października 21, 2020

Japoński kryminał i paleokontakt - Nowa Fantastyka nr 10/2020

Na długie wieczory polecam Nową Fantastykę. Ten numer wyróżnił się świetną prozą. Ale od początku…

Publicystyka.

Publicystyka wita nas comiesięcznym zastrzykiem przyszłości Marka Starosty. Potem jest wywiad z Jakubem Małeckim. Znacie? Pewnie, że znacie. Opowiada on o swoich książkach i planach na przyszłość. Z kartek legendarza kontynuuje temat słowiańskiego Matrixa i skupia się na słowiańskich bohaterach.

Na szczególną uwagę zasługują dwa artykuły.

Bardzo zaskoczył, ale jednocześnie zainteresował mnie tekst o japońskim tradycyjnym teatrze Kabuki. Niby coś mi w tym temacie świtało, ale artykuł rozjaśnił sporo wątpliwości i dostarczył potężnej dawki wiedzy. Japonia i jej zwyczaje to fascynujący temat. Kolejny warty uwagi tekst to Starożytni obcy, który mówi o fantastyce i ufologii. Dowiecie się z niego o różnych koncepcjach na temat paleokontaktu oraz postaciach, które są kluczowe w badaniach i szczerzeniu informacji o UFO w popkulturze.

Dodatkowo Lil i Put prezentują się wybornie w dłuższej niż zwykle przygodzie. Standardowo są też ciekawe felietony – wyjątkowość nastolatek poruszył Rafał Kosik. Erpegowe piekiełko informuje o nowościach i jest też sporo recenzji różnych książek i komiksów.

Źródło: NF nr 10/2020

Proza polska.

Z polskich opowiadań najlepsze było to pt. Algorytm życia Marty Sobieckiej. Autorka przenosi nas do Japonii przyszłości, a dodatkowo w czasach pandemii. Młoda policjantka rozwiązuje sprawę zabójstwa bezdomnej dziewczyny i przygląda się firmie produkującej roboty. Ja się świetnie bawiłam podczas czytania. Tekst jest dynamiczny i zwraca uwagę na rolę robotów w świecie przyszłości.

Drugie polskie opowiadanie to Święci z Vukovaru Krzysztofa Matkowskiego i Krzysztofa Rewiuka. Tak ogólnie mówi ono o polaku, który jest w Chorwacji i pomaga miejscowemu z naprawieniem kapliczek. Mi się w nim bardzo podobało wplecenie do fabuły problemów geopolitycznych i echa konfliktu chorwacko-serbskiego.

Proza zagraniczna.

Z prozy zagranicznej najlepiej czytało mi się Sekretne życie dziewięciu murzyńskich zębów Jerzego Waszyngtona Phendersona Djeli Clarka. Jak sam tytuł wskazuje, jest to świetnie napisany tekst o dziewięciu czarnych właścicielach tajemniczych zębów. Jest w nim trochę echa czarnego lądu, szamańskiej magii i zapowiedzi przyszłości.

Drugie zagraniczne opowiadanie to GSZEŚ Vandany Singh, w którym przedstawia nam świat bez zimy. Do Delhi podchodzi pustynia, na górskich szczytach Alaski nie ma śniegu, a inteligentne roboty, Zaury, wysysają z głębin mórz ostatnie zasoby naturalne ziemi. Temat bardzo ciekawy, przedstwniony w lekko dystopijnej barwie.

Dla fanów RPG znajdzie się też scenariusz Opowieści z Doskvol czyli alchemik, sierociniec i stary demon Marii Piątkowskiej.

Ogólnie bardzo dobry numer i tym razem mocniejsza proza.

Źródło: NF 10/2020

Czytaj dalej »

września 18, 2020

Lovecraft na nowo i słowiański Matrix - Nowa Fantastyka nr 9/2020

Zapraszam na szybki przegląd wrześniowej Nowej Fantastyki.

Publicystyka

Wita nas jak zawsze Marek Starosta i jego zastrzyk przyszłości. Tym razem pisze o wielkiej piramidzie wkopanej w głąb ziemi.

Kolejny tekst to Wspaniały artykuł o Billu i Tedzie. To cos dla fanów filmów SF, którzy pamiętają Wspaniałe przygody Billa i Teda oraz Keanu Reevesa, który się w nich pojawił. Niestety mi to mało co mówiło, jednak nie moje czasy, ale artykuł dobry.

Mnie bardzo zainteresowała rozmowa z Johnem Noblem, który grał Denethora we Władcy pierścieni (i w artykule jest byk, bo Denethor nie był królem – mój wewnętrzny fan lotr musiał się odezwać). Choć wywiad krótki, to bardzo treściwy i ciekawy. Nawet po tylu latach można odnaleźć jakieś ciekawe smaczki z planu filmów Petera Jacksona.

Strona tytułowa nęci nas nowym serialem HBO Kraina Lovecrafta. Nie miałam tej produkcji w planie, ale po przeczytaniu tego tekstu, jednak się skuszę. Jeśli jesteście ciekawi ile właściwie jest Lovecrafta w tym serialu, to polecam zaglądnąć i przeczytać.

Who is Who w słowiańskim Matrixie. Takiego artykułu się nie spodziewałam, a porównanie słowiańskich baśni i bajek do Matrixa to już zupełny kosmos dla mnie. Ale słowiański kącik jak zawsze niezawodny.

Stałe elementy to oczywiście Lil i Put, ciekawe felietony z których polecam Nieprzyzwoitą Słowiańszczyznę Witolda Jabłońskiego oraz Kosmiczne Rośliny z Lamusa.

Proza

Jeśli chodzi o opowiadania to nie ma ich tym razem za wiele, ale mamy za to jedną mikropowieść.

W prozie polskiej dostajemy Efialtes Rafała Majki. Autor ożywił greckich bogów i powołał do życia swoistego antybohatera, największego zdrajcę od dawna. Przyznaję, że dobrze się to czytało, ale antyczna Grecja to nigdy nie był mój konik.

Zdecydowanie mogę polecić drugie polskie opowiadanie Wasylisa końca czasów Aleksandry Radlak. Zaczęło się od problemów wywołanych przez wirusa i wyjściu z domu po świeczki do Dziwnej Babci. Potem bohaterka zostaje wyrwana z ram czasu i przestrzeni. Jest na Wołyniu, słucha opowieści o łagrach i końcu komunizmu w Polsce, a oprócz tego karmi małą laleczkę. Dziwne, ale interesujące i świetnie skonstruowane luźno nawiązujące do paru baśni. Z tego numeru najlepsze jak dla mnie.

Za to jeśli chodzi o prozę zagraniczną, to poleca się mikropowieść Gorel i Brzuchaty bóg: opowieść o czarach i pistoletach Lavie Tidhar. Tu nie będę się rozwodzić nad treścią, polecam po prostu przeczytać, bo to kawał dobrego fantasy

Ogólnie numer oceniam jako dobry. Proza trzyma wysoki poziom, ale z publicystyką nieco słabiej - żaden element mnie zbytnio nie zachwycił, ale też żaden nie zbulwersował i nie był widocznie gorszy. Polecam ten numer na ciepłe wrześniowe wieczory.

Czytaj dalej »

sierpnia 22, 2020

Post-superbohaterowie i kosmiczny kanibalizm - Nowa Fantastyka nr 8/2020

Z lekkim opóźnieniem, ale jest. Popatrzcie co ciekawego można znaleźć w sierpniowym numerze Nowej Fantastyki. Dobry i mocny numer.

Publicystyka

Publicystyka jest bardzo dobra i w moich klimatach. Temat z okładki zapowiada bardzo ciekawy tekst o serialu The Umbrella Academy, którego drugi sezon gości już na Netflixie. Nastały czasy post-superbohaterskie moi drodzy. Ciekawa analiza serialu i komiksu.

Jestem wieloletnią fanką LOTRu i wywiad z Samem Gamgee, o przepraszam, Seanem Astinem to był miód na moje serce.

Nieco mniej zainteresował mnie tekst o producentach filmowych i ich wpływie na reżysera i całe końcowe dzieło. Natomiast polecam artykuł o pięknym tytule Fantastyka wśród zwierząt, który przytacza pozycje książkowe i nie tylko, których głównymi postaciami są zwierzęta. Często waleczne myszy, czasami rodzina królików oraz wiele, wiele innych.

Moje drogi z mangą i anime rozeszły się po gimnazjum. Jednak wciąż lubię Studio Ghibli, ale w temacie nie siedzę, więc z zaciekawieniem przeczytałam artykuł Wampiry wśród gejsz. Jest to wywiad z dr Pawłem Dybałą z UJ, który bada japońską popkulturę i opowiada jak nasze europejskie wampiry przyjęły się w Kraju Kwitnącej Wiśni.

Warto tez zajrzeć do stałych fragmentów gry, czyli Lila i Puta (uwielbiam ich), felietonów oraz Erpegowego piekiełka.

Castlevania oraz Lil i Put.
Źródło: Nowa Fantastyka nr 8/2020

Proza polska

Z prozy polskiej zdecydowanie polecam Krainę Piasku Radka Raka. To było moje pierwsze spotkanie z tym autorem, mimo że jego książki czekają już jakiś czas w kolejce do przeczytania. Opowiadanie jest dość długie, a zaczęło się od tego, że studentowi Tomkowi zepsuł, tak, zepsuł się kot. Skłoniło go to do zmiany życia i przywołało wspomnienia dzieciństwa. Autor wprowadził do swojego świata lekko futurystyczne elementy i całość jest trochę nieoczywista. Bardzo lekko i przyjemnie mi się czytało, ja jestem na tak.

Nie mogę też nie pochwalić opowiadania Głos Słońca Taiyo No Koe Marty Magdaleny Lasik, która stworzyła inspirowaną Japonią opowieść o wiosce w której większość mieszkańców to duchy. Bardzo mi się podobało.

Proza zagraniczna

Z prozy zagranicznej najlepszy tekst to zdecydowanie Zasmakować w Świetle Gwiazd Johna R. Fultza. Obrzydliwe to było, aż się wzdrygałam podczas czytania, ale ciężko go nie docenić. Na statku kosmicznym z hibernacji obudził się jeden człowiek. Do celu został rok, jedzenie się skończyło, została tylko reszta zahibernowanej załogi… reszty się domyślcie.

Kolejne sympatyczne opowiadanie to Przewodnik Wiedźmy po Ucieczkach: praktyczne kompendium fantazji o portalach Alix E. Harrow. No już tytuł mi się spodobał. Ale wbrew pozorom to tekst o bibliotekarce, która znajduje książki pewnemu chłopcu, a który ciągle czegoś szuka.

Czytaj dalej »

lipca 20, 2020

Mordercze rośliny i RPG dla dzieci - Nowa Fantastyka nr 7/2020

O tym numerze Nowej Fantastyki zrobiło się głośno, ale ten numer nie stoi tylko jednym opowiadaniem. Zobaczcie co innego na Was czeka w środku.

Publicystyka

Po pierwsze mamy dwa wywiady. Dla fanów komiksu jest wywiad z Gregiem Rucka, który jest scenarzystą komiksu The Old Guard oraz filmu Netflixa o tym samym tytule. Kolejny wywiad to już bardziej moje klimaty, bo rozmowa jest przeprowadzona z Zacharym Quinto, który wcielał się w postać Spoocka. Mówi on o swoich rolach i planach.

Teraz coś na co czekałam, czyli artykuł o Przeklętej, nowym hicie Netflixa, który mnie już chyba z każdej strony bombarduje. Książka do mnie już idzie, a serial wkrótce obejrzę.

Z kartek legendarza oferuje przegląd zwierzęcych mocy świata Słowian. Czy należy się bać czarnego koguta? Co knuje nocą kot i czy zwierzęta mogą nas zbawić? Polecam bardzo ten tekst.

Mordercze rośliny z Lamusa to było coś dla mnie Super artykuł o poszukiwaniach roślin mogących zjeść człowieka. Na takie monstra szał zapanował w XIX w. kiedy ich szukano i te motywy pojawiały się w literaturze SF i fantasy. Wciąż się odbijają, jakby czkawką i wracają co jakiś czas.

Gry RPG dla dzieci

Zaskoczeniem był dla mnie artykuł o grach fabularnych dla dzieci. Nigdy się nie zastanawiałam nad tym, czy takie gry w ogóle powstają. Miło czytać, że pojawia się coraz więcej rodzimych tytułów, a z tego tekstu dowiecie się dlaczego warto z dziećmi w nie grać i jaką niosą wartość.

W dziale prozy dostajemy również dwa scenariusze. Pierwszy to Cukrowa Góra Marcina Kubiesy, a drugi Strapienie Szklarza Kamili Zalewskiej-Firus. Oba bardzo sympatyczne. Jeśli macie dzieci w odpowiednim wieku, to zachęcam do wykorzystania tych materiałów.

Proza

W prozie polskiej warto zerknąć do Zero Waste (H 2.0) Tomasza Kołodziejczaka bardzo mi się podobało. Z polskich opowiadań najlepsze. Pokazuje świat przyszłości, nie tak bardzo odległej, w którym idea zero waste wskakuje na wyższy poziom, nie tylko jeśli chodzi o śmieci, ale też ludzi. Jest to obraz jednocześnie ciepły z tęsknotą bohaterki za babcią, ale też zimny jeśli zagłębić się w to jak głęboko zmienia się ziemia i ludzie.

Z prozy zagranicznej Pospieszny z Kazinki Iny Goldin to obraz we wschodnim stylu, który bardzo przypadł mi do gustu. Anna zostaje wysłana z polecania Cesarskiego Urzędu Kolei Żelaznych do Białej Góry aby zbadać zjawisko tajemniczego pociągu widmo. Podobała mi się ta estetyka i klimat. Dla mnie najlepszy zagraniczny tekst.

Wypada mi też wspomnieć o tekście Dalian, będziesz ćwiartowany Jacka Komudy, który wywołał wielką gównoburzę, która na pewno przynajmniej obiła się Wam o uszy. Samo opowiadanie nie podobało mi się pod względem językowym i fabularnym, nie moja stylistyka. Było dla mnie słabe i po ludzku nie pasuje mi świat w którym autor umieścił Jaksę. Z Komudą nigdy nie miałam po drodze, jedną książkę czytałam i nie zaskoczyło. Po prostu. Przeczytałam ten tekst, wyrobiłam sobie własne zdanie, już wiem o co chodzi i nie czerpię wiedzy do dyskusji chociażby z Twittera. Postanowiłam, że nie będę tego opowiadania zbytnio rozgrzebywać. Zarówno redakcja jak i inni komentujący napisali już w tym temacie wszystko i to znacznie lepiej od tego co ja bym tu stworzyła, więc odsyłam Was do kliku takich linków poniżej.

Czytaj dalej »

czerwca 17, 2020

Scooby-Doo i Astrid Lindgren - Nowa Fantastyka nr 6/2020

Czerwcowa Nowa Fantastyka zachwyciła mnie publicystyką. Moje klimaty, zobaczcie:

Publicystyka

Po pierwsze okładkowy Scooby-Doo. W tekście Czworo detektywów i pies poznajemy historię sukcesu tej ikony popkultury, która wydaje się, że jest z nami od zawsze. Ja uwielbiałam i bajki i filmy. Nawet teraz, kiedy akurat trafię na jakąś powtórkę w TV, chętnie zerkam z sentymentem na jedną z ulubionych postaci mojego dzieciństwa.

Kolejny tekst jest o mózgu, który pasjonuje twórców gatunku sci-fi na równi z kosmosem. Także jeśli jesteście ciekawi czy da się używać 100% możliwości mózgu to Mózg jako nowa przestrzeń tajemnic jest dla Was. Przykłady książek i filmów też się znajdą, np. Lucy, znacie ten film?

Następnie mamy wywiad z samą Trudi Canavan z okazji wydania w Polsce finału cyklu Prawo Millenium. Jestem jej fanką od dawna, od Trylogii Czarnego Maga i wywiad na pewno zadowoli jej wiernych czytelników. Musze dać tylko jeszcze jedną szansę jej najnowszym książkom, bo jakoś nie specjalnie mnie porwało to Prawo Millenium.

Fantastyczne dziedzictwo Astrid Lindgren to analiza twórczość autorki znanej polskim czytelnikom za sprawą jej Dzieci z Bullerbyn. A przecież tyle innych pięknych książek napisała. Czy można doszukać się w jej twórczości fantastycznych wątków? Bardzo dobry i rzetelny tekst przytaczający twórczość autorki.

W dalszej części jak zwykle zabawni Lil i Put tłumaczą dlaczego praca jest niebezpieczna. W Erpegowym piekiełku zapowiedzi czerwcowych nowości w branży RPG. Felietony również warte są polecenia. Rafał Kosik rozważa nad wplataniem w książki aktualnych, acz chwilowych tematów. Tomek Kołodziejczak pisze o tym, co ogranicza twórców, a Łukasz Orbitowski przytacza film The Lodge.

Proza

Opowiadanie są w tym numerze tylko dwa, za to długie.

Przynoszę wam pokój Radomira Darmiły to coś dla fanów space opery. W kosmosie dwie siły walczą o wpływy. Autor wykreował tu posługujących się angielskim członków wrogiej Wszechfederacji oraz słowian o rosyjskobrzmiących nazwiskach ze Zjednoczenia, którym towarzyszymy na statku. Wkrótce odkrywają pierwszą planetę zamieszkałą przez Obcych o parametrach podobnych do Ziemi. Takie historie to troszkę nie moje klimaty i często się gubię w kosmicznym żargonie, ale tu było naprawdę dobrze. Myślę, że grono czytelników doceni ten tekst.

Południk zerowy Silvia Moreno-Garcia, jest lekko futurystyczną i osadzoną w meksykańskich realiach opowieścią o Amelii, która ledwo łączy koniec z końcem i marzy o locie na Marsa. Jest też zawodową przyjaciółką w aplikacji Friendrr, chociaż woli określenie freelancer. Bardzo dobrze mi się to czytało. Pokazuje też nierówności, jakie w świecie panują. Ten element sci-fi był takim dobrym tłem dla historii i nie przeważał, czyli właśnie tak jak lubię. To opowiadanie, czy też krótka nowela, podobała mi się bardziej, niż polski tekst.

Podsumowując, numer bardzo dobry, a na szczególną uwagę zasługuje tym razem publicystyka.

Źródła zdjęć: Nowa Fantastyka nr 6/2020

Czytaj dalej »

maja 19, 2020

NeoSybirsk i zaraza - Nowa Fantastyka nr 5/2020

Publicystyka

Maj w pełni, więc zapraszam na majowy numer Nowej Fantastyki. Na starcie wita nas jak zawsze zastrzyk przyszłości Marka Starosty, którzy mówi o możliwości spotkania zmarłego, wygenerowanego komputerowo. Takie rzeczy w Korei.

Następnie przechodzimy do tekstu Pętla – obrazki z innego świata. To historia serialu i chwalonej gry RPG, które jednak by nie powstały gdyby nie pewien szwedzki grafik i jego zdjęcia skandynawskich prowincji, które bardzo ubarwił.

Mój ulubiony tekst to Demonologia chorób zakaźnych, jakże na czasie, prawda? Mór, homen, morowa dziewica, cicha, tęsknica – one wszystkie były obarczane wina o przeróżne zarazy. Polecam zapoznać się ze sposobami naszych przodków Słowian na te demony.

Z wywiadów. Jest rozmowa z Jean-Pierrem Jeunetem, francuskim reżyserem odpowiedzialnym m.in. za filmy Amelia (którą osobiście bardzo lubię i polecam) ale także Obcy: Przebudzenie. Jean-Pierre opowiada dlaczego nie lubi współczesnego kina i jak być dobrym reżyserem. Ciekawa postać i rozmowa.

Polecam również zajrzeć do lamusa do Niebezpieczeństwa kosmicznych energii. W tych trudnych czasach świetnie bawi Lil i Put. Ja co miesiąc wypatruję kolejnych, krótkich przygód tej dwójki. W felietonach jak zwykle same dobro. Rafał Kosik mówi o upadku imperiów, mostu i Covid-19. Tomasz Kołodziejczak wspomina twórcę Asterixa, który niedawno odszedł i początkach dzielnego Gala w Polsce. Erpegowe piekiełko przedstawia premiery maja, Łukasz Orbitowski Rodrigueza i Tarantino.

Proza polska

Witamy w NeoSybirsku! Główny punkt programu to w tym numerze opowiadanie Kinoteatr „Przyjaźń” Michała Gołkowskiego. Autora wszyscy powinni znać, popełnił on STALKERA oraz najnowszy SybirPunk. Opowiadanie jest to spin-off tej książki. Jeśli lubicie miasta przyszłości, nowe technologie, ale też strzelaniny i pełne adrenaliny pościgi – przeczytajcie ten tekst. Ja na pewno sięgnę również po książkę.

Lubię klasyczną fantastykę i bardzo mnie cieszy, że znalazło się w tym numerze opowiadanie w takim właśnie klimacie. Wieża siedmiu Piotra Zawady to właśnie taki bardziej klasyczny utwór. Jest to opowieść o wieży magów, która jest oblężona przez wojska królewskie, bo magowie coś, nie zdradzę co, sknocili. Jest też nieco walki o władzę i niebezpieczne ambicje. Mega przyjemnie mi się to opowiadanie czytało.

Proza polska oferuje również Rostrum Pawła Matuszka. To utwór dziwny, ale w takim pozytywnym znaczeniu. Określiłabym je jako horror SF przedstawiający świat, a raczej symulację. I to jest przerażające, że może gdzieś tam ktoś steruje losami innych. W tym przypadku Tomek spotyka Kasię, a potem znowu Kasię?

Proza zagraniczna

Dział zagraniczny otwiera opowiadanie Krzemień i zwierciadło Johna Crowley’a, które bardzo mnie zaskoczyło swoją formą. To tekst stylizowany na szesnastowieczną opowieść ze skraju realizmu magicznego. Między Anglią i Irlandią panują napięcia. Młody irlandzki chłopiec Hugh O’Neill zostaje wysłany do Anglii, nie wie tego, ale panowie angielscy chcą go wychować na anglika. Jednak przed wyjazdem dostaje od duchów zielonej wyspy krzemień, ale królowa angielska daje mu kamień zwierciadło. Czyja wola wygra? Dobrze się to czytało i bardzo mi się spodobało.

Dla fanów klimatów science-fiction jest Interwencja Kelly Robson. Jules po wielu staraniach opuszcza Lunę. Zaczepiła się na asteroidzie gdzie pracuje w ochronce z dziećmi jako wychowawca. Latają po całym układzie słonecznym w Szkatułce i odwiedzają planety. Ten tekst to takie inne spojrzenie na wychowanie i na szkołę. Ciekawe, ale to niestety nie do końca moje klimaty.

Podsumowując, jest to dobry numer. Według mnie opowiadania, zwłaszcza polskie, zdecydowanie lepsze od części publicystycznej. Macie już ten numer? Trzymajcie się ciepło!

Czytaj dalej »

kwietnia 10, 2020

Jaskiniowcy i G.F. Darwin - Nowa Fantastyka nr 4/2020

Zapraszam Was na najnowszy numer Nowej Fantastyki. Temat z okładki to 20 lat Pyrkonu. Już teraz wiemy, że Pyrkon w planowanym terminie się nie odbędzie, ale i tak warto poczytać o tym, jak wyglądały jego początki.

Marek Starosta wprowadza nas w numer krótkim przedstawieniem czarnych grzybów z Czarnobyla i ich niezwykłych właściwości.

Zdecydowanie największą radość sprawiła mi lektura wywiadu z twórcami Grupy Filmowej Darwin – Markiem Huczem i Janem Jurkowskim. Uwielbiam ich oglądać, a ten wywiad to był istny miód na moje serce. Wszystkich fanów na pewno zainteresują przyszłe plany tych filmowców i to, jak oceniają odniesiony sukces.

Czytaj dalej »

Czytaj dalej »

marca 17, 2020

Tajfun i Stwory z Obory - Nowa Fantastyka nr 3/2020

Zapraszam na szybki przegląd marcowej Nowej Fantastyki. Okładka wita nas kolorem i Stworami z obory, najnowszą grą karcianą stworzoną przez Tomasza Bolika. Na łamach magazynu jest obszerny wywiad z autorem gry. Przyznacie chyba, że gry planszowe i karciane przeżywają obecnie prawdziwy renesans.

Teraz wpadnijmy na chwilę do tematyki science-fiction. W artykule Inteligencja w opakowaniu Marty Sobieckiej dostajemy krótką analizę sztucznych inteligencji w różnych tworach kultury i pochylamy się nad problemem tego dlaczego SI często jest kobietą. Bardzo rzetelny tekst.

Z wielkim entuzjazmem podeszłam do „Locke & Key”: od komiksu do serialu, czyli wywiadu z Gabrielem Rodriguezem, współtwórcą ostatniego hitu Netflixa, który obecnie oglądam. Jest trochę o kulisach serialu i wyzwaniach jakie stanęły przed jego twórcami. Polecam wszystkim zainteresowanym.

Czytaj dalej »

Czytaj dalej »

marca 24, 2018

W okowach lodu i magia na kartki - Nowa Fantastyka nr 4/2018

Tematem z okładki jest 25 lat Magic: The Gathering, czyli kolekcjonerska gra karciana. Do mnie ten fenomen nigdy nie dotarł, nawet nie kojarzę nikogo w moim otoczeniu kto by w nią grał, więc znowu dowiedziałam się czegoś „nowego” o świecie fantastyki. Oprócz fenomenu gry samej w sobie, dostajemy szeroki przekrój nowych gier RPG, które korzystają z założeń znanych z Magic. Dla fanów prawdziwa gratka.

Zbliża się Wielkanoc i z tej okazji w numerze zagościła "Wielkanocna Mitologia Słowiańska", tak, dobrze czytacie. Artykuł mówi o mieszaniu się słowiańskiej kultury i tradycji z chrześcijańskimi świętami. Przecież nie wszystko zmieniło się z dnia na dzień. Jako wielka miłośniczka wszystkiego co słowiańskie, jestem bardzo zadowolona z tego co dostałam. I jeszcze te piękne ilustracje…

Czytaj dalej »

Czytaj dalej »

lutego 25, 2018

Historia Celtów i Le Guin - Nowa Fantastyka nr 3/2018

W tym numerze najbardziej mi się podobała część z publicystyką. No po prostu była świetna.

W styczniu odeszła Ursula K. Le Guin, matka fantastyki i autorka znanego (mam nadzieję, że go znacie!) Ziemiomorza. Bardzo podobało mi się to wspomnienie o niej. Dowiedziałam się wielu nieznanych mi faktów z jej życia oraz tego jak wiele różnych koncepcji z nauk społecznych i kulturowych wplotła w swoją twórczość. Bardzo wartościowy tekst.

Najlepszym artykułem tego numeru jest dla mnie "Krótka historia Celtów" Joanny Wołyńskiej. Uwielbiam kulturę celtycką, a ten tekst dostarczył mi całą masę ciekawostek o tym ciągle owianym tajemnicą ludzie. Jest konkretnie, bardzo profesjonalnie, trochę naukowo i przede wszystkim interesująco. Na pewno będę wypatrywać kolejnych tekstów o kulturze celtyckiej.

Czytaj dalej »

Czytaj dalej »

stycznia 23, 2018

Krasnoludy i Black Panther - Nowa Fantastyka nr 2/2018

Jakiś czas temu pojawiło się wznowienie książki Modyfikowany węgiel Richarda Morgana z absolutnie powalającą okładkę, a już na początku lutego premierę będzie miał serial na Netflixie. Zarówno książka, jak i serial wciąż przede mną, ale tekst pt. Jak bardzo modyfikowany serial? bardzo zachęcił mnie do poznania tego świata przyszłości.

Dla graczy też się coś znajdzie. Grę RPG Dungeons and Dragons znają chyba wszyscy gracze, a na pewno o niej słyszeli. Artykuł przedstawia długą historię tej gry i jej fenomenu. Sama widziałam kiedyś film pt Lochy i smoki z "oszałamiającymi" efektami specjalnymi.

Zbliża się też premiera kolejnego filmu Marvela. Czy Black Panther, pierwszy czarnoskóry superbohater zawojuje ekrany? Jeśli chcecie poznać początki komiksu, kontrowersje jakie mu towarzyszyły i jak wiąże się a Avengersami, polecam się zapoznać z tym tematem.

Czytaj dalej »

Czytaj dalej »

stycznia 06, 2018

Co by tu wszamać w kosmosie? - Nowa Fantastyka nr 1/2018

Hej, dziś przychodzę do Was z moją opinią o styczniowej Nowej Fantastyce ;) mam lekki poślizg, ale ostatecznie udało mi się napisać parę słów. ;)

Z publicystyki najbardziej czekałam na wywiad z Percivalem, bo to jeden z zespołów, które bardzo lubię i słucham regularnie. Czuję się usatysfakcjonowana, bo wielu z tych rzeczy o których mówili nie wiedziałam. Fani powinni być zadowoleni.

Zupełnie nie wiedziałam o co chodzi z tekstem o dziwnym tytule Pokolenie Goonies. „Wyguglowanie” hasła nic nie dało, więc założyłam, że ten termin został tutaj wymyślony. Dostajemy w tekście niezły przekrój filmów młodzieżowych z lat osiemdziesiątych. Przyznam się, że o tych filmach słyszałam, ale oglądałam może ze dwa, np. E.T.

Czytaj dalej »

Czytaj dalej »

listopada 27, 2017

Star Wars i kamienny człowiek - Nowa Fantastyka nr 12/2017

Co takiego znajdziemy w najnowszym numerze Nowej Fantastyki? Same super rzeczy! Ten numer jest dużo lepszy od poprzednich, przynajmniej jeśli chodzi o mój czytelniczy gust.

Zacznę od tematu z okładki. Gwiezdne Wojny. Premiera filmu zbliża się wielkimi krokami, powstała też nowa gra Star Wars Battlefront II, a uniwersum ciągle się rozszerza. Obszerny tekst przybliża nam kilka mało znanych faktów o świecie Jedi. Wiedzieliście, że są książki i komiksy Star Wars? Osobiście przeczytałam z pięć części książek o Sithah, niektóre były lepsze od innych, ale wszystko to składa się na cudowne uniwersum. A niektóre smaczki i ciekawostki znajdziecie w tym tekście.

Co więcej? Oczywiście zabawny komiks o Lilu i Pucie - uwielbiam.
Kilka felietonów, z których najbardziej mi się podobał Drewniany kosmosik z dodatkiem tektury autorstwa Tomasza Kołodziejczyka o grach planszowych.

Jest też coś dla fanów Dickensa i Opowieści Wigilijnej, której motyw wędruje po wielu ciekawych światach – od Doctora Who, przez Xenę do Batmana. Jeśli chodzi o wywiad z autorem, to fani Johnatana Maberry’ego będą usatysfakcjonowani.

Z prozy najbardziej wyczekiwałam opowiadania Anthony’ego Ryana, ale o dziwo to nie on powalił mnie na kolana.

Sama się lekko zdziwiłam, że najbardziej wciągnął mnie „Lot pułkownika” Bartka Biedrzyckiego. Jest to opowieść o alternatywnej Polsce z 1986 r. w której kwitnie socjalizm, a w kosmos wysyłani są polscy astronauci. Między innymi Wiktor, który ku niezadowoleniu Glorii, żony swojego przyjaciela leci nie do końca sprawdzonym pociskiem na orbitę. Opisy kosmosu, procedur i co najważniejsze, emocje i przeżycia bohaterów były mega. Bardzo mnie wciągnęło i autentycznie żałowałam, że skończyło się tak szybko, a nie zaliczam się do koneserów sci-fi.

Kolejny ciekawy tekst posiada chwytliwy tytuł „Zanim złożysz ofiarę, ustaw nowy status” Justyny Lech. Wyobraźcie sobie, że wszyscy grają w Pokemon-GO, tyle że jest to pełniejsza wersja przesłaniająca prawdziwy świat pełna słowiańskich demonów, bogów, rozpadających się chat i innych lokacji, których nazwy zaczerpnięto z kultury Słowian. W tym świecie następuje rozkwit starowierstwa za pomocą technologii. W tej rzeczywistości Marza znajduje dziwny quest w grze, zupełnie inny od już istniejących. Bardzo ciekawa wizja świata, która wcale nie jest taka niemożliwa.

A teraz „Sala Diamentowej Królowej” Anthony’ego Ryana. Tu nie ma science-fiction, witam w mrocznej i krwawej fantastyce. Tego mi ostatnio brakowało w numerach. „Jest tylko Głos. Głos przynosi wielkie nagrody. Głos dale Mroczną Chwałę.” Sharrow-mat prowadzi wojska na wrogie miasto aby zniewolić jego mieszkańców. Jednak wkracza do pewnej komnaty i tam poznaje prawdę o sobie i mrocznych siłach które uczyniły ją dowódczynią tysięcy. Tyle chyba wystarczy. Jak zawsze, Ryan ma klasę i świetne pomysły. Bardzo polecam to opowiadanie.

Nie mogę też nie wspomnieć o „Kamiennej wojnie” Teda Kosmatki - o tajemniczym kamiennym posągu człowieka, który przez wieki obserwował zmieniający się świat i zabijał każdego, kto go zaatakuje. Klasyczne fantasy z królami, wojnami i szczękiem mieczy.

Te trzy najbardziej przypadły mi do gustu, ale proza jest w tym numerze naprawdę dobra. Nie trafiłam na opowiadanie złe, czy nie w moim stylu. Super zakończenie roku.

Czytaj dalej »

Subskrybuj: Posty (Atom)