Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Czwarta Strona. Pokaż wszystkie posty

października 28, 2021

Precedens - Remigiusz Mróz

 

Oskarżona znajduje lukę w polskim prawie.

To już dwunasty tom serii z Joanną Chyłką i Zordonem, a Mróz wcale nie zwalnia tempa. Podobało mi się, było ciekawie, ale wydaje mi się że poziom minimalnie spadł w stosunku do poprzedniej części. Autor przedstawił nam tutaj bardzo ciekawy, no właśnie, precedens. Do Chyłki i Kordiana zgłosiła się popularna polska aktorka, która oświadcza, że prawników zatrudnia. Chwilę później transmituje na żywo w Internecie to jak gra wstępna zamienia się w tortury i morderstwo mężczyzny. W czasie rozmowy z Chyłką jest przekonana, że nie zostanie skazana i nie zostaną jej postawione zarzuty pomimo dowodów, których nie da się obalić. Jest nagranie i ślady DNA, ale aktorka upiera się, że nie zostanie skazana. Chyłka zastanawia się jak to jest w ogóle możliwe i jaki haczyk prawny znalazła ich klientka.

- Jedyny karaś, którego kojarzę, to słodkowodna ryba z rodziny karpiowatych - rzuciła Chyłka. - I nie mów do mnie pani Joanna, bo czuję się, jakbym była przewodniczącą związku zawodowego starych landryn w lupanarze.

Atak na kancelarię.

W międzyczasie na kancelarię ktoś przypuszcza atak i zsyła wszystkie możliwe kontrole. A wspólnicy ukrywają wiele rzeczy, które mogą tę firmę pogrążyć na zawsze.

Jeśli chodzi o sprawy osobiste bohaterów to są w takim trochę zawieszeniu. Bardziej skupiają się na ratowaniu kancelarii, chociaż było parę momentów, które tchnęły trochę desperackiego romantyzmu i dreszczu emocji w tę historię. Standardowo było fajne tempo akcji i ciekawy pomysł na sprawę. Co najważniejsze, zakończenie może nie wbija w fotel jak to się często w tej serii zdarzało, ale zostawia czytelnika w niepewności i zmusza po sięgnięcie po kolejny tom. Lubię ten cykl w pewnym momencie miałam chwilę zwątpienia gdzieś koło siódmej albo ósmej książki, ale ostatnie części trzymają równy poziom.

- Zastanawiam się.
-Nad czym?
-Nad tym, czy plecy bolą mnie bez powodu, czy od dźwigania tego związku (...)
-Pomasować?
- Zwoje mózgowe sobie pomasuj, Zordon. Może się aktywują.

W tym przypadku sprawa była całkiem realna i nie wkraczająca w absurd, jak pamiętna wyprawa w Himalaje parę części temu. Czytałam i słuchałam tej książki również w audiobooku z prawdziwą przyjemnością. Jeśli potrzebujecie luźnych książek do słuchania w trakcie biegania, to bardzo polecam tę serię. Już wkrótce na pewno odpalę kolejną część.

Szczegóły:
Tytuł: Precedens
Tom: 12
Cykl: Joanna Chyłka
Autor: Remigiusz Mróz
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Liczba stron: 508
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

maja 08, 2020

Ekstradycja - Remigiusz Mróz


Ekstradycja to już jedenasta książka Mroza. Nie mam pojęcia kiedy ten czas zleciał, bo dopiero czytałam pierwszą czy drugą część, a tu już jedenasta. Podchodziłam do tej książki ostrożnie. W ostatnich częściach Chyłka odwalała takie akcje, że tylko wysłania na księżyc brakowało żeby było jeszcze dziwniej. Tym razem było stosunkowo spokojnie i to było takie odświeżające dla mnie.

Podobało mi się, że Chyłka się nie ukrywa przez całą książkę, nie czai się i od razu wykłada Zordonowi kawę na ławę. Znajdujemy ją przyczajoną na Ukrainie. Przesłała ona do Kordiana informację o swoim pobycie wtedy, kiedy on wykonywał czynności związane z oskarżeniem obywatela Ukrainy o zamordowanie trzech osób. Wszystko byłoby proste gdyby nie to, że oskarżony nic nie pamięta i na półtorej roku zapadł w śpiączkę. Chyłka, która sama została oskarżona o zamordowanie Piotra Langera, powraca do Polski na pełnej petardzie i twierdzi, że ma dowody na to, iż to nie ona popełniła ten czyn.

Cała książka właściwie kręci się wokół tego jednego śledztwa i podążania tropem Langera, a właściwie podążania za tymi poszlakami, które udało się zdobyć. Tak więc mamy tutaj do czynienia z procesem poszlakowy wytłoczonym przeciwko Joannie. Fajne było to, że w tej książce mamy również gościnną wizytę. W roli prokuratora pojawia się Dominika Wardyś-Hansen, znana z serii o komisarzu Forście. 

Całkiem niespodziewane, ale też miłe było to, że wszyscy w miarę wrócili do normy, w sensie, że nikt nie jest w jakimś strasznym nałogu, nie odwala żadnej akcji i jest prawie tak, jak w pierwszych częściach serii. Chwilowo wszystko się uspokoiło i to mi się bardzo podobało. Oczywiście nie wypada nie wspomnieć o świetnej relacje Chyłki i Zordona. Joanna jest jak zwykle bardzo sarkastyczna i nie mam pojęcia skąd autor czerpie takie pomysły na te jej wszystkie teksty, bo są naprawdę genialne.

Podsumowując, bardzo dobrze mi się tą część czytało, a skończyłam ją w niecałe 2 dni. Zaskoczenia i zwroty akcji oczywiście były, ale nie na tak niewiarygodną skalę jak to się zdarzało w poprzednich częściach. Ja to zaliczam jako plus, ale inni mogą stwierdzić, że było przez to trochę nudno. Końcówka jak zwykle zaskakująca i zapowiadająca kolejne tomy. Od siebie daję ocenę 4/5.  



Szczegóły:
Tytuł: Ekstradycja
Tom: 11
Cykl: Joanna Chyłka
Autor: Remigiusz Mróz
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Liczba stron: 511



Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

października 28, 2019

Wyrok - Remigiusz Mróz


Parę książek do tyłu historia Chyłki i Kordiana przestała mnie zachwycać. Jednak od ostatniej książki na nowo odczuwam przyjemność z czytania książek Mroza. Oczywiście nie obyło się bez uwag. Od paru części jestem też zdania, że tej serii przydało by się jakiś zakończenie. Jednak na razie się na to nie zanosi, więc dzielnie czytam kolejne książki.

Co mi się podobało? Chyłka i Zordon muszą się zmierzyć ze sprawą nie do wygrania. Zordon jest już  pełnoprawnym adwokatem, ale w zamian za Leczenie Chyłki, które sfinansuje Langer, ma on obronić nastolatka oskarżonego o bestialskie zamordowanie kolegów. Wszystkie dowody wskazują, że jest on winny. Poruszają się po nieznanym środowisku prawniczym w Poznaniu, musza z mierzyć się z prokurator Siarkowską pewną swojej wygranej.
Czytaj dalej »
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, ,

lipca 21, 2019

Umorzenie - Remigiusz Mróz


Przeczytałam dziewiątą część przygód Chyłki i Zordona! Nareszcie, bo od premiery Umorzenia minęło już trochę czasu, a w przypadku Mroza bardzo łatwo nabawić się potężnych zaległości książkowych. Czy nadszedł czas na kolejny odgrzewany kotlet, czy powiew świeżości? Książka była dobra. Obyło się bez rewelacji, ale przeczytałam ją z przyjemnością.

Klientem Chyłki, wbrew woli kancelarii, został Adrian Skalski. Do tej pory przykładny mąż i ojciec, dopóki nie znaleziono go w towarzystwie brutalnie zamordowanej żony i dzieci. Opinia publiczna już go skazała. A potwora, który zamordował rodzinę postanowiła bronić Chyłka. Mamy zamieszanie w Kancelarii Żelazny & McVay i zamieszanie w prokuraturze.
Czytaj dalej »
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

stycznia 30, 2019

Hashtag - Remigiusz Mróz


W końcu przeczytałam Hashtag. Trochę mi zajęło zebranie się do sięgnięcia po tę książkę, zupełnie jakbym przeczuwała że… nie spodoba mi się. Tak, dla mnie było bardzo średnio i nudnawo. 

Wszystko zaczęło się od tajemniczej przesyłki, którą dostała Tesa. Jest to dziwna czaszka i kartka z napisem #apsyda. O co chodzi? Przecież Tesa niczego nie zamawiała. Wkrótce Tesa odnajduje na Twitterze zdjęcia z hasztagiem #apsyda, które zamieściły osoby dawno zaginione i potencjalnie martwe. Wszystko zaczęło się jeszcze bardziej komplikować, kiedy bez śladu znika mąż Tesy. Kobieta zwraca się o pomoc do Stracha, czyli jej byłego wykładowcy ze studiów, który może mieć coś wspólnego z dziwnym hasztagiem. Ale czy ich skomplikowane relacja z przeszłości pozwolą im razem pracować i się dogadywać? 
Czytaj dalej »
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

listopada 14, 2018

Kontratyp - Remigiusz Mróz


Przy ostatnich paru częściach serii o Zordonie i Chyłce zdarzało mi się narzekać. Czy to na dziwne pomysły czy to na spadający poziom i tak trochę przygotowałam się na to samo w Kontratypie. A tu zonk! No prawie do niczego nie mogę się przyczepić. Było naprawdę super i świeżo zupełnie jak w pierwszych częściach.

Z trzech polskich himalaistów z wyprawy na Annapurnę wraca tylko Klara Kabelis. Służby znajdują ją gdzieś na granicy Nepalu z Tybetem i zostaje ona oskarżona o zabójstwo towarzyszy. W wielkim medialnym szumie wraca do kraju. Chyłka normalnie by się nią nie zainteresowała, ale nowe okoliczności sprawiły inaczej. Mała siostrzenica Joanny została porwana, a porywacz żąda aby obroniła ona Kabelis. 
Czytaj dalej »
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

maja 21, 2018

Testament - Remigiusz Mróz


Przy okazji recenzji poprzedniej części pisałam, że na dobre wyszło by tej serii gdyby się już zakończyła. Co za dużo to niezdrowo. Nie zrozumcie mnie źle – bardzo lubię czytać o kolejnych przygodach Chyłki, ale wszystko wydaje mi się coraz bardziej naciągane.

Na początku Testamentu Chyłka stawała na głowie, żeby wyciągnąć Kordiana z więzienia. I wiecie co? W tych momentach bliżej jej było do czarodziejki niż adwokata. Ten wątek był nieco pogmatwany, dziwny i musiałam o tym wspomnieć, ale przejdźmy teraz do głównej sprawy, która ciągnie się przez całą książkę. Tym razem autor znowu sięgnął po całkiem aktualny w Polsce temat, czyli reprywatyzację działek w Warszawie. Do Chyłki zgłasza się jej niedawny ginekolog - Rafał Kranz - z prośbą o pomoc. Pacjentka którą widział tylko raz w życiu zostawiła mu w testamencie całkiem sporą działkę. Co dziwniejsze na rzeczonej posesji znaleziono jej zwłoki i list. Czyżby popełniła samobójstwo? Dlaczego zostawiła taki a nie inny testament? 

Czytaj dalej »
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

stycznia 16, 2018

Okrutna Pieśń - Victoria Schwab [PRZEDPREMIEROWO]


Powieści młodzieżowe raczej rzadko mnie zachwycają. Zwykle staram się nie nastawiać zbyt entuzjastycznie do takich książek, bo większość okazuje się całkiem przeciętna, jednak Okrutna Pieśń ma w sobie to coś i czytałam ją z prawdziwą przyjemnością. 

Prawdziwość jest podzielona na Miasto Północne i Południowe. Na północy rządzi Harker, który każe płacić ludziom za ochronę przed potworami. Jest bezwzględny, a przy tym pozwala potworom wałęsać się po ulicach. Po zmroku aż roi się wszędzie od niebezpiecznych Corsai i Malchajów. Tymczasem do miasta przyjechała Kate Harker, która chce aby ojciec wreszcie był z niej dumny. Trafia do tej samej szkoły do do której zapisuje się nasz drugi bohater. 
August Flynn mieszka w Mieście Południowym, gdzie oddziały specjalne walczą z potworami i przeciwdziałają powstawaniu nowych. 
Czytaj dalej »
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, , ,

listopada 22, 2017

Oskarżenie - Remigiusz Mróz

Długo czekałam na Oskarżenie. To jedna z moich ulubionych serii, ale po przeczytaniu tej książki jestem nieco zawiedziona. Tak w sumie to nie jestem w stanie powiedzieć co dokładnie mi nie pasowało. Było dobrze jak zwykle, Chyłka była Chyłką i działy się dziwne rzeczy. Może tu jest problem. Było aż za dziwnie, a w niezłe gówno został tym razem wepchany Zordon, czyli Kordian Oryński, który zamiast się z niego wygrzebać, zaczął się w nim tarzać i nurkować. No i się porobiło.

Joanna Chyłka podjęła się obrony osadzonego w więzieniu Tadeusza Taserewicza. Jest on legendą Solidarności, ale przed czterema laty  został oskarżony i skazany za serię morderstw które rzekomo popełnił. Jego żona podobno zdobyła dowód jego niewinności, ale wkrótce ginie, a w zupełnie innym miejscu odnaleziono świeży materiał DNA chłopaka, który miał być jedną z ofiar.

W książce pojawiają się postacie znane nam z pierwszej części serii, czyli Kasacji. Miło było znowu gościć Piotra Langera, mimo, że nieźle wszystko zmiksował. Wszystko zmierza do Kordiana i wydaje się z nim łączyć, co było z jednej strony bardzo interesujące, ale ostatecznie chyba za bardzo go autor wymęczył i zapowiada się, że to nie koniec. Na światło dzienne wypływa jego przeszłość, która wcale nie jest tak idealna jakby się mogło wydawać.

Przygotowywałam się na zaskakujący finał, ale wiecie co? Po raz pierwszy mną nie wstrząsnęło ani nie zbulwersowało. Przeczuwałam co się stanie już od jakiegoś czasu. W tej historii przydałoby się coś nowego i świeżego, bo miałam wrażenie, że ta książka jest tak trochę na siłę pisana. Nie zaabsorbowała mnie w takim stopniu na jaki liczyłam. Sytuacje i motywy się powtarzają. Jednak wciąż jestem fanką serii, więc przeczytałam tę książkę z przyjemnością, bo bardzo lubię styl pisania Mroza i humor jaki wplata w fabułę, a szczególnie teksty Chyłki. Mam nadzieję, że kolejna książka będzie prawdziwą bombą, bo bohaterowie stoją teraz w dość nieciekawych miejscach i jestem bardzo ciekawa jak ten problem zostanie rozwiązany. 


Szczegóły:
Tytuł: Oskarżenie
Tom: 6
Cykl: Joanna Chyłka
Autor: Remigiusz Mróz
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Liczba stron:  564





Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

listopada 03, 2017

Z popiołów - Martyna Senator [PRZEDPREMIEROWO]


Z popiołów początkowo bardzo mnie zainteresowała. Kiedy tylko zobaczyłam opis książki od razu wiedziałam, że chcę ją przeczytać. Chyba jednak za bardzo się na nią napaliłam, bo nie do końca sprostała moim oczekiwaniom. Oczywiście kilka kwestii bardzo mi się podobało, ale nie wszystko zagrało idealnie. 

Po pierwsze cała akcja ma miejsce w Krakowie, mieście gdzie studiuję i przebywam na co dzień, więc bardzo przyjemnie było mi czytać o znanych mi miejscach. Autorka naprawdę dobrze opisała miasto i nie pomyliła się nawet w numerach tramwajów. 

Sara jest studentką edytorstwa, która parę miesięcy temu obroniła licencjat. Jednak wydarzenia z przeszłości zmieniły ją nie do poznania. Straciła radość życia i całą pewność siebie. Odgrodziła się murem za który nie wpuściła nawet swojej jedynej przyjaciółki - Kaśki, która jest jedną z najlepszych, jeśli nie najlepszą postacią tej książki. Pewnego dnia wracając po zmroku przez Rynek została napadnięta i uratowana przez Michała, przystojnego barmana, który odstraszył napastników.  Sara po raz pierwszy raz od dawna zrobiła coś nie planowanego, pozwoliła się odprowadzić do domu, ale też zaproponowała, że zagra i zaśpiewa w pubie w którym pracuje Michał.

Z tej dwójki bohaterów chyba bardziej polubiłam Michała. Sara wydała mi się trochę za dziecinna. Jak dla mnie to nie było zachowanie typowe dla dorosłej osoby, która jakby nie patrząc, jest tylko parę miesięcy młodsza ode mnie. Bardziej przypominała mi licealistkę niż studentkę. Początkowo nie wiemy też za wiele o przeszłości Sary i dopiero stopniowo dochodzimy do urywków informacji, a dopiero końcówka daje pełny obraz tego co się stało. To powolne odkrywanie przeszłości zaliczam na plus, bo wprowadza element niepewności.

Michał jest naprawdę ok. Miły, szarmancki i przystojny, który również został w przeszłości zraniony, ale w nieco inny sposób. Za jego sprawą Sara przesuwa swoją granicę komfortu. Chłopak miał być jedynie przyjacielem, a tymczasem Sara zaczęła czuć do niego coś więcej.  

Niestety, ta historia nie porwała w takim stopniu na jaki miałam nadzieję. Wydała mi się trochę zbyt prosta. Przez jakiś czas czekałam na większe zawirowania fabularne, ale niczego takiego nie doświadczyłam.  Oczywiście motyw przyjaźni i miłości był bardzo ładnie zarysowany, a autorce nie można odmówić umiejętności pisania. Jednak niektóre sytuacje nie wydały mi się zbyt realne. W dialogach bohaterów było nico za dużo zwierzeń i emocji, nawet w wypowiedziach Michała do swojego kumpla. Myślę jednak, że dla młodszego czytelnika, może takiego z liceum, ta historia będzie idealna. Mimo wszystko przyjemnie mi się ją czytało, jest lekka i w sam raz na odstresowanie. 

Za możliwość przeczytania książki dziękuję:

PREMIERA KSIĄŻKI 8 listopada 2017

Szczegóły:
Tytuł: Z popiołów
Autor: Martyna Senator
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Liczba stron: 336









Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, ,

września 15, 2017

Pusta noc - Paulina Hendel

Jakie to było dobre! Nie spodziewałam się, że ta książka tak bardzo mnie wciągnie.

Magda jest pracującą w księgarni dwudziestolatką. Nie jest jednak zwyczajną dziewczyną. Tak jak większość jej rodziny, potrafi widzieć nawich. Dla niej niczym niezwykłym są widma, bezkosty i inne tajemnicze cienie. Mieszka w Wiatrołomie ze swoim wujkiem Feliksem, chociaż ostatnio to jest on jej kuzynem, ponieważ jest żniwiarzem i po śmierci nie odchodzi, tylko znajduje nowe ciało. Świetny pomysł z tymi żniwiarzami.

Po kilku pierwszych rozdziałach miałam skojarzenia z Wiedźminem. Podobna zasada – żniwiarze zajmują się tropieniem i wysyłaniem nawich, czyli słowiańskich demonów z powrotem do Nawii. Ale jest to taka wersja light Wiedźmina, który pewnie był tu inspiracją.  Jest to fantastyka młodzieżowa, nie ma wielu drastycznych scen czy milionów przekleństw na stronie, ale niesamowicie dobrze się z nią bawiłam.

Wkrótce zaczyna się robić niebezpiecznie, pojawia się coraz więcej potworów, a Magda i Feliks starają się odsyłać ich tam gdzie ich miejsce rozwiązując przy tym zagadkę tajemniczych porwań. Jest też zabawnie - uwielbiam relację głównych bohaterów, to jak się do siebie odnoszą, wzajemnie wspierają ale i dokuczają. W całym tym zamieszaniu dziewczyna poznaje Mateusza. Jest on nowy w miasteczku, Magda powoli wprowadza go w świat słowiańskich wierzeń, a on nie ucieka od razu na wspomnienie o duchach i nie uważa jej za wariatkę. Ta postać to było dla mnie największe zaskoczenie tej książki.  

"Podziwiam cię, że wiedząc o tym wszystkim, potrafisz wieść jeszcze normalne życie."

Słowiańskie wierzenia i demony są ostatnio w modzie. I bardzo dobrze, bo mamy się czym chwalić. Autorka stworzyła interesujący świat pełen prastarej ludowej magii w którym ożywają stare obrzędy. Wszystkie demony przyprawiają o gęsią skórkę, a napięcie i wrażenie zbliżającego się niebezpieczeństwa towarzyszą czytelnikowi przez całą książkę. A to jeszcze nie wszystko, mam nadzieję, że w kolejnej części pojawi się tych demonów jeszcze więcej.
Malutki minus za dialogi. Czasami Magda gadała do siebie i to dziwnie wyglądało. Te jej monologi równie dobrze mogła "mówić w myślach", tak żeby nie były zapisane w tekście od pauz. Poza tym nie mam się do czego przyczepić.

Nie mogę nie wspomnieć o zakończeniu – świetne. Mnie opadła szczęka do podłogi, kiedy już połączyłam ze sobą wszystkie wątki. Było zaskakujące, słodko-gorzkie i wzruszające. Ja już chcę kolejną część! Mało która młodzieżówka tak bardzo mi się spodobała jak ta. Naprawdę polecam! 

Za możliwość przeczytania książki dziękuję:

Szczegóły:
Tytuł: Pusta noc
Tom: 1
Cykl: Żniwiarz
Autor: Paulina Hendel
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Liczba stron: 432








Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, , ,

września 12, 2017

Kroniki Atopii - Matthew Mather

Kroniki Atopii początkowo bardzo mnie zainteresowały. Na pierwszych stronach widnieje informacja o budowie tej powieści. Jest to mianowicie pięć powiązanych ze sobą opowiadań, rozpoczynających się od jednego momentu w czasie i łączących się w pewnych punktach, oraz jednej powieści która spaja tę historię. . 

W pierwszym opowiadaniu bardzo polubiłam bohaterkę  - Olympię, która wykorzystuje najnowszą technologię psis do przekształcania rzeczywistości. Ten system pozwala nie widzieć na ulicy śmieci, albo automatycznie steruje ruchami ciała aby nie ulec wypadkowi. Mało tego, tworzy on prokurę, swoiste alter ego każdego użytkownika systemu. Olympia wykorzystując psis usuwała sprzed oczu coraz więcej rzeczy, aż w końcu usunęła za dużo. Z tą bohaterką naprawdę się zżyłam i zapałałam do niej sympatią. Kolejny był Komandor Rick Strong z Dowództwa Sił Obrony Atopii – sztucznej wyspy, miasta-raju pełnego najnowszej technologii psis, która dryfuje po Atlantyku. Strong  razem ze swoją żoną zdecydował się na sztuczne dziecko. Później poznajemy jeszcze kilka osób, ale im dalej tym coraz mniej przywiązywałam się do nich. Jak na mój gust jest tych bohaterów za dużo. Każdy z nich bombardował mnie swoim własnym sposobem na wykorzystanie technologii psis – od gier w cyberświatach wyglądających jak rzeczywistość do autentycznego ratowania życia.

Przedstawiony świat przyszłości jest bardzo interesujący, ale z czasem zaczęłam się w nim gubić. Czułam się za bardzo przytłoczona nadmiarem informacji i alternatywnych rzeczywistości.  Pierwsze dwa opowiadania bardzo wciągnęły mnie w ten nowoczesny świat. Jest to naprawdę dobre, nowe i innowacyjne spojrzenie na przyszłość. Myślę też, że tej książce na dobre by wyszło, gdyby głównych bohaterów było max 3, a nie, jeśli dobrze liczę, siedmiu.

Nie jestem specjalistką od science-fiction i Kroniki Atopii to jednak nie moja tematyka. Powieść nie porwała mnie w takim stopniu jak miałam na to nadzieję. Jeśli lubicie czytać o przyszłości, to watro ją poznać. Nie zaprzeczę, że czytało się ją dobrze, do połowy byłam nią szczerze zafascynowana, ale potem za bardzo zaczęła mnie przytłaczać mnogością informacji i kolejnymi wydarzeniami odgrywającymi się w tym samym czasie.  Jeśli jednak gustujecie w takiej tematyce, to naprawdę ją polecam. 

Za możliwość przeczytania książki dziękuję:

Szczegóły:
Tytuł: Kroniki Atopii
Tytuł oryginału: The Atopia Chronicles
Autor: Matthew Mather
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Liczba stron: 656










Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

sierpnia 31, 2017

Czarna Madonna - Remigiusz Mróz


Po Czarnej Madonnie spodziewałam się czegoś więcej. Na początku myślałam, że będzie to książka związana z porwaniem samolotu. Opis na okładce tak właśnie sugeruje. Jednak epizod z zaginięciem samolotu pasażerskiego którym leciała narzeczona głównego bohatera – Filipa – jest tłem powieści, sytuacją, która generuje nastrój rozpaczy, niepokoju i tajemnicy. Więc co jest głównym tematem powieści? Mogę to określić jednym słowem – opętanie. 

Ale kogo i co opętało? Filip jest byłym księdzem, który ma wziąć ślub. A raczej miał, bo przecież samolot z jego narzeczoną Anetą zniknął. Nasz były ksiądz zaczął odczuwać dziwną obecność, smród i doświadczał nadprzyrodzonych rzeczy. Demony zaczęły dawać o sobie znać, a w całej sytuacji pomaga mu Kinga, jego przyszła szwagierka. 

To całe opętanie i straszne rzeczy, które się wydarzyły miały sprawić, że Czarna Madonna jest horrorem. No nie dla mnie. Wiedzcie, że jestem osobą strachliwą, która nie jest w stanie obejrzeć w całości żadnego horroru, bez późniejszego zaprowadzenia za rączkę do łóżka i spania z zapalonym światłem.  Demony, diabły i inne nadprzyrodzone moce jakoś mnie nie ruszają, bardziej obawiam się zła generowanego przez ludzi. Jeśli jednak temat Szatana i demonów Was przeraża, to książka ta będzie dla Was horrorem. Dla mnie jest to jakieś skrzyżowanie thrillera z fantastyką. Niektóre sytuacje wydały mi się nieco przesadzone, a inne mnie po prostu śmieszyły. 

Twórczość Mroza bardzo lubię, pasuje mi jego styl pisania, kreacja bohaterów i ta lekkość w powieściach. Tym razem po prostu nie spasował mi temat książki. Aha, i do całości pełnej wzniosłych cytatów z Biblii i modlitw jakość nie bardzo pasował mi epizod szeptuchy. Jestem jednak pod wrażeniem przeprowadzonego researchu o katastrofach lotniczych, historii kościoła i egzorcyzmów. To muszę pochwalić. Początek książki był bardzo obiecujący, ale w miarę czytania straciłam i zaczęły mnie męczyć te wszystkie religijne rzeczy. Jeśli czujecie, że taki temat jest dla Was, interesujecie się wiarą i teoriami spiskowymi, to naprawdę polecam. Mnie Mróz w tym wydaniu niestety nie przekonał. 

Szczegóły:
Tytuł: Czarna Madonna
Autor: Remigiusz Mróz
Wydawnictwo: Czwarta Storna
Liczba stron: 460






Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

maja 15, 2017

Inwigilacja - Remigiusz Mróz


W tym roku to strasznie prześladują mnie książki z motywem Islamu, różne prezentacje i inne zaliczenia na studiach, plus wylosowałam czytanie Koranu na zajęciach. Spoko. I nie, nie studiuję religioznawstwa.

Inwigilacja to straszny misz-masz, ale w tym pozytywnym znaczeniu. Wszędzie w Europie są zamachy terrorystyczne, a Mróz przedstawił nam całkiem interesujące widmo potencjalnego zamachu w Warszawie.

Na jednym z osiedli zostaje zatrzymany muzułmanin. Okazuje się, że prawdopodobnie jest to chłopak, który zaginął lata temu w Egipcie. Zdesperowani rodzice widzą w nim zaginionego, przybranego syna. Wszystko było by ok, gdyby nie zarzuty, że przygotowywał zamach terrorystyczny. Zatrzymany Al-Jassam nie przyznaje się do niczego, nawet do bycia zaginionym synem.

Sprawa trafia do Chyłki, która podejmuje się obrony rzeczonego mahomatanina, bisurmana, saracena czy też Ali Baby, jak go zwykła prawie pieszczotliwie określać. W ogóle sporo nowych ksywek ponadawała wszystkim w tej części. Sprawa zaczyna cuchnąć, interesują się nią służby z ABW na czele, a Chyłka zaczyna czuć się zagrożona.

Tymczasem Zordon dzielnie ryje do egzaminów. Jego relacje z Chyłką są nadal napięte i z niecierpliwością wyczekuję książki w której wyjdą na jaką taką prostą. No ile można ich tak szarpać? Ciekawe zaznaczone są możliwości państwa w inwigilowaniu i szpiegowaniu obywateli. Ten motyw zainteresował mnie dużo bardziej niż zamieszanie z Islamem. Ale w pewnym momencie wydał mi się za bardzo przerysowany. To co, myślicie, że prześwietlą mi bloga za użycie słowa ‘terrorysta’?

                    - Widziałem, że zaparkowałeś swoje cinquecento obok mojego samochodu – rzucił  przyjaznym tonem imienny partner.
                   -Tak, ekhm… rzeczywiście
                   - Wyjątkowo charakterystyczny samochód.
                   Aplikant pokiwał głową nie mając zamiaru poprawiać szefa, że daihatsu nie ma wiele wspólnego ze wspomnianym fiatem. Stał w progu czekając, aż Żelazny powie, żeby zajął miejsce przed biurkiem. Ten jednak marszczył czoło, wpatrując się w ścianę.
                    - Nie, nie – bąknął. – Inaczej nazywają ten samochód…
                    - Oni?
                    - Słyszałem rozmowę kilku chłopaków z noryobory. [...]
                    - Pikaczento! – powiedział w końcu Artur. 

Jest sporo akcji, jest dynamicznie i wciągająco, a książki Mroza zawsze są dobrą rozrywką. Myślałam też, że trafiłam na pierwsza książkę Mroza ze spokojnym zakończeniem, ale nie. Końcówka byłaby idealna, gdyby Chyłka i Zordon bronili kogoś w Iraku, a nie w Warszawie. Rzeczone zdarzenie nijak mi  pasowało do polskich realiów. Oprócz tego było naprawdę super i czekam z niecierpliwością na kolejną część.

Szczegóły:
Tytuł: Inwigilacja
Tom: 5
Cykl: Joanna Chyłka
Autor: Remigiusz Mróz
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Liczba stron:  592
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, ,

kwietnia 10, 2017

The Call. Wezwanie - Peadar O'Guilin [PRZEDPREMIEROWO]


The Call jest książką która w bardzo pomysłowy sposób łączy fantastykę z dystopią. Po pierwsze, nie porównywałabym jej z Igrzyskami Śmierci ani Więźniem Labiryntu. Dystopie i apokaliptyczne wizje świata są teraz „na topie”, ale w tej książce panuje zupełni inny klimat niż we wszystkich książkach tego typu, które do tej pory czytałam. Jedyny wspólny element to walka o przetrwanie, i tyle.

Irlandia została odcięta od świata. Nie latają samoloty, promy wracają puste na brzeg, a młodzież uczy się i trenuje w specjalnych szkołach przetrwania. Wszystko po to aby przetrwać wezwanie i Trzy Minuty.
Wieki temu tajemniczy, magiczny lud Sidhe został wygnany do podziemnej, szarej krainy, gdzie mieszkają potwory, bagna wypełnia żrący kwas, a sami Sidhe noszą płaszcze ze skór ludzi. Właśnie do tej krainy, trafia każdy nastolatek. Znika z ziemskiego świata i pojawia się z powrotem po dokładnie trzech minutach. Niektórzy przeżywają, ale inni wracają martwi, w strasznym stanie. Jedyny ratunek to mordercza ucieczka przed prześladowcami.

Nessa i jej przyjaciele Megan i Anto też czekają na wezwanie. Nessa jest inna niż reszta uczniów szkoły. Jest niepełnosprawna, jej nogi są porażone i z trudem chodzi. Czy uda jej się przetrwać w krainie gdzie szansą na przetrwanie jest jak najszybszy bieg?

Zacznę od plusów. Bardzo mi się podobał oniryczny klimat i wygląd Szaroziemi. To jak wizja z najgorszych koszmarów, a rzeczy które się tam działy napawały mnie autentycznym obrzydzeniem i przerażeniem. Jestem pod wrażeniem tego, jak autor wplótł irlandzki folklor i baśniowe postacie pięknych wróżek do tego makabrycznego, stworzonego przez siebie świata.
Duża część akcji dzieje się w szkole do której chodzi Nessa. Cała historia wydała mi się nieco poszatkowana, bo narracja prowadzona jest z punktu widzenia wielu uczniów. Książka zyskałaby, gdyby to Nessa była narratorką, może nie byłoby takiego skakania pomiędzy poszczególnymi bohaterami.

Mimo wielu makabrycznych scen, książka jest przeznaczona głównie dla młodszych czytelników – na moje oko wiek gimnazjalny. Mnie ta książka nie do końca przekonała. Czegoś mi w niej zabrakło i czuję lekki niedosyt, głównie po finale, ale mam na uwadze to, że kolejna część się na pewno pojawi. Muszę jednak przyznać, że pomysł na fabułę jest pomysłowy, książkę czyta się dobrze i powinna zadowolić fanów gatunku. 

Za możliwość przeczytania dziękuję:

Szczegóły:
Tytuł: The Call. Wezwanie
Tytuł oryginału: The Call
Tom: 1
Autor: Peadar O'Guilin
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Liczba stron: 350
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, , ,

stycznia 07, 2017

Świt, który nie nadejdzie - Remigiusz Mróz


Dwudziestolecie międzywojenne i późniejsza II Wojna Światowa to okresy historyczne o których nigdy nie lubiłam się uczyć. Dlatego do Świtu, który nie nadejdzie podchodziłam nieufnie, a sama książka swoje musiała na półce odleżeć.

Były bokser Ernest Wilmański przyjechał do Warszawy aby zacząć nowe życie z dala od kłopotów. Już swojego pierwszego dnia pomógł młodej dziewczynie obronić się przed napastującym ją zbirem i tym samym naraził się na gniew Banników – jednej z wielu grup przestępczych Warszawy. Wkrótce dostaje od nich propozycję nie do odrzucenia. Tymczasem Eliza Zarzeczna, członkini nowo powstałej kobiecej policji, próbuje dotrzeć do Wilmańskiego i nawiązać z nim współpracę. Na ten sam pomysł wpadł nowy szef Ernesta, który zapragnął mieć kontakt w policji. Zdradzę tylko, że ich współpraca i relacje są bardzo ciekawe.

Klimat przedwojennej warszawy jest naprawdę dobrze oddany. Opisy ulic, ubrań, zachowań ludzkich, potraw i sposobów wysławiania są dopracowane w najdrobniejszych szczegółach.  Na szczególną pochwałę zasługuje opis toalety kobiecej i zmian w świadomości kobiet. Jestem pod wrażeniem tego, że autor poruszył ten temat. Również kryminalny półświatek stolicy jest "ładnie" opisany. Zagłębiamy się w sieć wzajemnych powiązań i konfliktów pomiędzy grupami przestępczymi. Poznajemy  wspominanych już Banników, gangi Żydów, Prałatów, a nawet mafię z Wilna.

Co do bohaterów, to bardzo mi się Wilmański spodobał. Na początku nie wiedziałam co o nim myśleć, bo wahał się między byciem dobrym a byciem kryminalistą. Te dwie strony ciągle się w nim mieszały. Bardzo się cieszę, że kolejne warstwy jego osobowości były odkrywane przed czytelnikiem stopniowo. Na pochwałę zasługuje też sposób prowadzenia powieści, gdzie czytelnik nie zawsze wie co się z bohaterem dzieje i dzięki temu można liczyć na kilka sporych zaskoczeń. 

Przyzwyczaiłam się do niestandardowych zakończeń Mroza, ale to już było przegięcie. Ja wiem, że otwarte zakończenie jest fajne, ale ta książka aż się prosi o kontynuację. I o co chodzi z tymi dłońmi Ernesta? Podsumowując, ta książka podobała mi się dużo bardziej od czytanego przeze mnie ostatnio Behawiorysty i naprawdę ją polecam. 

Szczegóły:
Tytuł: Świt, który nie nadejdzie
Autor: Remigiusz Mróz
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Liczba stron: 528
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, ,

listopada 21, 2016

Andumênia - Monika Glibowska

Po 120 latach władczyni Andumênii postanawia wybudzić z magicznego snu skrzydlatych generałów uśpionych po ostatniej wielkiej wojnie z Zineanem. Kraj znowu jest zagrożony, gospodarka upada, a wywiad Zineanu zbiera informacje o stanie armii. Najmłodsza z generałów May Verteri zwana też Krwawą Generał jest też najbardziej z nich nieprzewidywalna, gwałtowna i uzdolniona. Ma własne plany na przyszłość, gromadzi magiczne księgi i zwiększa swą moc.

Generałów jest kilku. Chwilę przed May wybudzono też między innymi przywódcę – charyzmatycznego Albina, wesołego Olafa oglądającego się tylko za kobietami i przystojnego Tirela. Mimo, ze generalskie grono jest całkiem spore, to właśnie ta czwórka skupia na sobie uwagę czytelnika. W ich siedzibie – Lettanie, mają miejsce przygotowania i szkolenie wojska, tworzenie nowych zaklęć i rozpracowywanie siatki szpiegowskiej wroga. Można by powiedzieć, że same poważne rzeczy. Jednak bardzo mi się podobało to, że niektórzy generałowie wcale nie kwapią się do pracy. Wolą pławić się w luksusach, brać udział w zakładach, robić dowcipy, nawiązywać romanse. Taki bardziej wyluzowany styl życia bardzo kontrastował z ogólną sytuacją polityczną.

Polityka państwa, starożytna magia, struktura dworu i armii pełnej latających rekrutów i znających magię harpenów jest świetnie skonstruowana i przemyślana. Naprawdę szacun. Również postacie są bardzo sympatyczne i dające się lubić. Tak w sumie nie wiadomo do jakiego gatunku należą bohaterowie. Wiadomo, że mają skrzydła jak anioły, ale potrafią je ukrywać gdy są na ziemi. Główna bohaterka, May, jest kobietą niezwykle zdolną, upartą i posiadającą własne zdanie. Zupełnie nie mogłam się do niej przekonać, ale z czasem bardzo ją polubiłam i tylko czekałam na kolejna akcje i skandale z jej udziałem. Silna kobieca postać to coś, czego od dawna nie znalazłam w żadnej książce fantasy.

Jedyne do czego mogę się przyczepić to miejsce akcji. Nie żeby Lettan mi się nie podobał, ale praktycznie z niego nie wychodzili. Może ze dwa razy polecieli na dwór, a reszta wydarzeń była zamknięta w murach generalskiej siedziby. To znacząco spowolniło akcję, a książka ma ponad 700 stron. Mogli by wyjść na jakąś większą akcję. Mam nadzieję, że to się zmieni w drugim tomie, który chyba musi się pojawić, bo końcówka zapowiada wielkie rzeczy. Jestem naprawdę zadowolona z tej pozycji. Jest świetnie napisana, wprawnym językiem i z dużą dozą humoru. Idealna dla fanów fantastyki. Polecam, szczególnie, że jest to niesamowicie udany debiut! 

Za możliwość przeczytania książki dziękuję:

Szczegóły:
Tytuł:  Andumênia
Autor: Monika Glibowska
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Liczba stron: 705
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,
Subskrybuj: Posty (Atom)