Dziewczyna, która skoczyła do morza - Axie Oh

lipca 14, 2022

Dziewczyna, która skoczyła do morza - Axie Oh

 W krainie bogów.

Dziewczyna, która skoczyła do morza to książka za którą zabrałam się zupełnie przez przypadek. Jak ją lubię takie niespodzianki, no po prostu przepadłam z kretesem. Cudna jest. Moje pierwsze skojarzenie z tą książką to film Studia Ghibli Spirited Away: W krainie bogów, i rzeczywiście, autorka inspirowała się tym Anime. 

Świat przedstawiony jest wzorowany na mitologii koreańskiej. Małą wioskę i całe królestwo co roku nawiedzają okropne szturmy i aby przebłagać Boga morza każdego roku wybiera się wybrankę Boga morza, którą poświęca się w ofierze i wrzuca do morskiej kąpieli. W zamian za to rodzina wybranki może się cieszyć dostatkiem a być może i bóg morza zostanie przebłagany nową panną młodą i nastanie koniec sztormów.

Nasza bohaterka Mina tak bardzo nie chciała aby wybrana narzeczona jego brata skoczyła w morską kipiel, że postanowiła się poświęcić i dla szczęścia swojego brata skoczyć za nią. W taki sposób Mina trafia na tajemnicze dno morza do królestwa dusz, gdzie jak ptaki pływają ryby, po dziwnym mieście spacerują martwe dusze i tam gdzie mieszczą się domy i pałace wszystkich bogów. Musi ona zerwać klątwę, która się ciąży na Bogu Morza. Niestety jest on pogrążony we śnie i ocalić może go tylko Mina, tajemniczy Shin i przeznaczenie.

W tym obcym dla siebie miejscu poznaje wrogów, ale też różnych przyjaciół. Odnajduje też miłość. Nie chcę wam spojlerować, ale to jest tak fajnie napisana książka i ja tak bardzo bohaterom kibicowałam, że szok. Kilka niedoróbek bym znalazła, naprawdę cudowne emocje były i jestem wstanie wybaczyć drobne błędy. Końcówka była absolutnie wzruszająca. Dawno mnie tak książka nie trzymała na książkowym kacu. Jeśli szukacie ciekawej i pięknej jednotomówki, to bardzo polecam tą.  

Szczegóły:
Tytuł: Dziewczyna, która skoczyłam do morza

Tytuł oryginalny: The Girl Who Fell Beneath the Sea
Autor: Axie Oh
Wydawnictwo: Nowe Strony
Liczba stron: 295

"Dziewczyna, która skoczyła do morza” do kupienia na Bonito

Czytaj dalej »

Wrota - Natsume Sōseki

maja 08, 2016

Wrota - Natsume Sōseki

Zachciało mi się literatury japońskiej, więc jak tylko zobaczyłam zapowiedź Wrót, od razu zechciałam je przeczytać. Tym razem moja intuicja co do książki lekko mnie zawiodła, bo spodziewałam się czegoś innego.

Książka jest spokojna, wolna i napisana w jednym stałym, dość wolnym tempie. Główny bohater to Sōsuke, który razem ze swoją żoną Oyone prowadzi spokojne i dość nudne życie w Tokyo. Tokyo końca XIX wieku. Opisy czasów, otoczenia i japońskiego społeczeństwa są dokładne i wnikliwe. Autor opisuje wszystko, od przedmiotów użytku domowego do społecznych rytuałów, jak wyjście do łaźni czy pisanie listów. Opis na okładce szumnie mnie zapewniał o wielkim sekrecie Sōsuke i przeszłości która ma go dopaść. Czekałam i czekałam na ten sekret i się w sumie nie doczekałam. Żyje dość spokojnie i prosto, a jego głównym problemem jest młodszy brat Koroku, któremu skończyły się pieniądze na edukację i któremu trzeba je zapewnić. To chyba jest główny problem powieści. Pojawiają się różne rozwiązania tego problemu od pieniędzy ciotki do kasy sąsiada. Czytając to byłam lekko zawiedziona. Sōsuke mi się nie spodobał. Cały czas zamartwiał się, że jego życie jest pozbawione koloru i zajęć innych niż praca, ale nie podjął żadnych działań, które miałyby to zmienić. Dopiero na koniec zaczęło się coś dziać. Pojawia się filozofia zen, a Sōsuke robi krok do przodu. To mnie zainteresowało - mnisi, zen i klasztory w górach.

Co było super? Przypisy. Prawie na każdej stronie są wymieniane różne japońskie nazwy, które pod tekstem wyjaśniono. Można nauczyć się sporo nowych słów określających ludzi i przedmioty. Niektóre nawet kojarzyłam czy to z mang czy z anime. Jeśli jesteście zainteresowani Japonią i językiem japońskim - powinno Wam się spodobać.

To książka dla dość wąskiego grona odbiorców. To przecież klasyka literatury japońskiej, więc osoby zainteresowane nią, powinny być usatysfakcjonowane. Styl autora bywał miejscami ciężkawy. Chwilami przypominał mi ten, którym dziś posługuje się Murakami, ale jest zdecydowanie bardziej archaiczny. Książka nie do końca wpasowała się w mój czytelniczy gust, ale dla pasjonatów historii i kultury japońskiej będzie w sam raz.

Za książkę dziękuję wydawnictwu Psychoskok

Szczegóły:
Tytuł: Wrota
Tytuł oryginału: Mon (門)
Autor: Sōseki Natsume
Wydawnictwo: Psychoskok
Liczba stron: 240

Czytaj dalej »

Kiedy księżyc jest nisko - Nadia Hashimi [PRZEDPREMIEROWO]

kwietnia 22, 2016

Kiedy księżyc jest nisko - Nadia Hashimi [PRZEDPREMIEROWO]

Kiedy księżyc jest nisko to książka poruszająca bardzo aktualny i gorący dziś temat jakim są imigranci i mimo, że wydarzenia w niej zawarte miały miejsce paręnaście lat temu, to jest ona bardzo dobrym przedstawieniem losów ludzi zmuszonych opuścić swój kraj. Powieść poruszająca do głębi, która mimo tematyki dalece odbiegającej od moich zainteresowań pochłonęła mnie bez reszty. 

Feriba jest dziewczynką mieszkającą Kabulu. Jej Afganistan z lat 70-tych jest kolorowy, żywy i szczęśliwy. Kobiety mogą się uczyć, pracować i ubierać po europejsku. Feriba nie ma dobrego dzieciństwa, dorasta nie mając matki, która zmarła przy jej porodzie. Dziewczyna jest niedoceniana przez macochę i wkrótce wydana za mąż za Mahmuda. Jednak dąży do osiągnięcia szczęścia, uczy się i zaczyna karierę jako nauczycielka. Coraz lepsze relacje łączą ją z mężem, a wkrótce pojawiają się dzieci. Razem z dorastaniem i dojrzewaniem Feriby zmienia się sytuacja polityczna kraju. Afganistan zmaga się z inwazją sowietów, a następnie przejęciem rządów przez talibów. Z ulic znikają kolory, pojawiają się obowiązkowe czadory i burki, szerzy się propaganda i zbliża się wojna. Na Kabul spadają bomby, a talibowie urządzają publiczne egzekucje. Ich ofiarą pada Mahmud.

Afganistan kiedyś i dziś
Źródło: https://www.pinterest.com/
merhabasara/afghanistan/

Feriba razem z nastoletnim Selimem, małą Samirą i chorym noworodkiem postanawia uciec z Afganistanu. Rozpoczyna się dramatyczna ucieczka do lepszego świata. Przed nimi długa droga. W pewnym momencie zmienia się perspektywa i rolę narratora czasami przejmuje Selim, który jest zmuszony bardzo szybko dorosnąć i zająć się rodziną. Poznaje na własnej skórze ciężką pracę za marne grosze, przekracza nielegalnie granice, jest bity, poznaje życie w obozach dla uchodźców, robi rzeczy złe, których w innych okolicznościach by się nie podjął. Mimo tego wszystkiego bardzo polubiłam Selima. Czasami włosy jeżyły mi się na głowie lub przygniatał mnie smutek, ale całym serduchem kibicowałam mu na jego trudnej drodze. 

Wszyscy bohaterowie są bardzo prawdziwi i wyraziści. Każdy posiada swoją własną dramatyczną historię i mimo, że skupiamy się głównie na Feribie i Selim, poznajemy też masę innych osób, których w pośredni lub bezpośredni sposób dotknął problem migracji.

Książka nie opowiada tylko o tych złych rzeczach, Zdarzają się też te piękne, a najpiękniejsza jest dobroć przypadkowo poznawanych ludzi, bez których rodzina nie zaszłaby tak daleko. Niektóre fragmenty rozdzierają serce na kawałki, czy chodzi o zawód miłosny, czy o szaleńczą przeprawę przez granicę. Nadia Hashimi potrafi poruszyć czytelnika i przyprawić o łzy. 

Książka pokazuje różne oblicza migracji, te ciemne i jasne. Pośród agresywnych tłumów skandujących w obozach są normalni, skrzywdzeni przez los ludzie, którzy chcą znaleźć lepsze życie bez otaczającej ich wojny. Ludzie ci pchani są przed siebie nadzieją na lepsze jutro i walczą o prawo do godnego życia. Chyba jedyna rzecz jaka mi się nie podobała to zakończenie. Autorka zostawiła nam otwartą furtkę i możliwość dopowiedzenia sobie dalszej części losów bohaterów. Z jednej strony jest to mega fajny zabieg, ale z drugiej lekko mnie zirytował i w sumie zaskoczył. Ale że co? To już koniec? Jak to? Chciało by się czytać więcej i więcej, tak bardzo ta historia wciąga i absorbuje. Jak potoczą się losy rodziny Feriby? Czy dotrą do upragnionego celu? Czy długa podróż zmieni ich w zupełnie innych ludzi? Przekonajcie się sami, naprawdę watro. 

Szczegóły:

Tytuł: Kiedy księżyc jest nisko

Tytuł oryginału: When the moon is low

Autor: Nadia Hashimi

Wydawnictwo: Kobiece

Liczba stron: 392

Za możliwość przeczytania książki dziękuję:

Czytaj dalej »

Wyznania gejszy - Arthur Golden

lutego 20, 2016

Wyznania gejszy - Arthur Golden

O japońskich gejszach widziałam już parę filmów dokumentalnych i nawet uczyłam się o nich na studiach, ale nie czytałam jeszcze żadnej książki. Wydało mi się właściwe sięgnięcie jako pierwsze po najsłynniejszą książkę czyli Wyznania gejszy. Od dawna stała na mojej półce, ale dopiero teraz zebrałam się do jej przeczytania.

Szczerze mówiąc, spodziewałam się wielkiej historii miłosnej. Uczucie oczywiście było, ale nie aż takie wielkie i gorące jak się spodziewałam. Poznajemy za to całe życie gejszy i wszystkie procesy przygotowujące do niego.

Mała Chiyo razem ze starszą siostrą Satsu mieszkają w małej rybackiej wiosce. Pewnego razu  zostają sprzedane. Trafiają do Kioti i zostają rozdzielone. Chiyo trafia do Okiya i ma zostać gejszą. Droga ta nie jest jednak usłana różami. Mieszkająca w tym samym okiya co Chiyo gejsza Hatsumoto za wszelką ceną chce pogrążyć dziewczynkę, która straciła już całą nadzieję na lepsze życie niż służąca. Pewne wydarzenie sprawiło, że odzyskała wiarę w siebie. Na swojej drodze spotkała Prezesa, który zainteresował się smutną Chiyo, kupił jej słodycze i pocieszył. Od tej pory stał się dla dziecka pewnego rodzaju symbolem, że nie wszyscy dorośli i bogaci są źli. Za wszelką cenę Chiyo chce zostać znaną gejszą, dzięki czemu może jeszcze kiedyś spotka Prezesa. Dziewczynką zaczęła się interesować Mameha - gejsza rywalka Hatsumoto. Pomaga dziewczynce stać się sławną. Od tej pory znika Chiyo, a pojawia się Sayuri, która nie traci nadziei, że jeszcze kiedyś spotka Prezesa. 

Osobiście najbardziej zaciekawiło mnie dosłownie parę stron opisujących czas II Wojny Światowej, kiedy dzielnice rozkoszy zostały zamknięte, a gejsze musiały pracować. Sama Sayuri musiała opuścić Kioto i wyjechać na prowincję, gdzie zajęła się farbowaniem tkanin. Okazało się też, że powojenny powrót do świata bogactw nie jest wcale tak prosty. 

Parę słów o ekranizacji. To jeden z najsłynniejszych filmów fabularnych o Japonii i co jakiś czas puszczają go w TV. Sam film jest świetnie nakręcony z realistyczną scenografia i pięknymi kostiumach. Różni się od książki i jest bardziej romansem - co w powieści nie jest aż tak akcentowane. Jednak polecam go obejrzeć po przeczytaniu pierwowzoru. 

Szczegóły:
Tytuł: Wyznania gejszy
Tytuł oryginalny: Memoirs of a Geisha
Autor: Arthur Golden
Wydawnictwo: Albatros
Liczba stron: 464

Czytaj dalej »

Bezbarwny Tsukuru Tazaki i lata jego pielgrzymstwa - Haruki Murakami

marca 13, 2015

Bezbarwny Tsukuru Tazaki i lata jego pielgrzymstwa - Haruki Murakami

To moja pierwsza książka autorstwa Murakamiego i na wstępie mogę powiedzieć, że ma dziwny styl. Pisze bardzo specyficznie i nie każdemu może się to podobać.

Przechodząc do fabuły, głównym bohaterem jest Tsukuru, ma 35 lat. Jest to bardzo dziwna postać. Buduje dworce kolejowe, mieszka w Tokio i raczej jest samotnikiem na skutek pewnych wydarzeń z przeszłości. Tsukuru miał czwórkę przyjaciół: Czerwonego, Niebieskiego, Czarną i Białą - ich nazwiska zawierały kolory w przeciwieństwie do Tsukuru. Pewnego razu, kiedy nasz bohater był na drugim roku studiów wszyscy się od niego odwrócili, bez słowa wyjaśnienia. To wydarzenie jest pewnego rodzaju przełomem w jego życiu. Nie prowadziło jednak do przyjemnych chwil.

O co chodzi w tych latach pielgrzymstwa w tytule? To jest tytuł utworu muzycznego autorstwa Liszta. Ten utwór jest cały czas obecny w książce i pojawia się w najbardziej zaskakujących momentach. Patrząc na to inaczej może być to swoista metafora życia Tsukuru. Po stracie przyjaciół stał się samotny i z nikim się na dłuższą metę nie wiązał. Szedł przez życie tak jak pielgrzym - samotnie. Wyruszył także na wyprawę do Finlandii. Po wielu latach na skutek namów ze strony bliskiej przyjaciółki, Tsukuru postanowił zbadać sprawę odtrącenia i dowiedzieć się, kolokwialnie mówiąc, o co poszło. Jednak jego byli przyjaciele są już zupełnie innymi ludźmi. Problem ten jest bardzo interesujący. Z biegiem czasu rozwiewają się zawiłości dotyczące przeszłości, choć nie wszystkie. Niektóre pozostają w naszej strefie domysłów.

Język Murakamiego jest niespodziewanie odważny. W sumie nie spodziewałam się takich opisów stosunków międzyludzkich. W książce jest dość sporo filozoficznych rozważań. Mam wrażenie, że obserwowałam losy Tsukuru z pewniej odległości i nie zagłębiałam się w nie za bardzo, nie mogłam "wczuć się w postać". Klimat książki chyba najlepiej oddaje muzyka:

Czytaj dalej »

Pieśń Jedwabnego Szlaku - Mingmei Yip

lutego 20, 2015

Pieśń Jedwabnego Szlaku - Mingmei Yip

29-letnia Lily Lin, żyje skromnie w USA i zajmuje się pisaniem. Jej życie zmienia się, kiedy nieznana ciotka zostawia jej spadek w wysokości 3 milionów dolarów! Otrzyma go, jeśli wyruszy w podróż do Chin i wykona szereg niezwykłych zadań. Oczywiście decyduje się podjąć wyzwanie.  Na początku spotyka 21-letniego Alexa, który pomaga jej w czasie podróży i zawiązuje się między nimi niezwykła więź, która może odmienić obojgu życie. Jednocześnie w Stanach zostaje Chris z którym ma romans. Może to wydaje się problemem jak z telenoweli, ale jest tak umiejętnie opisane, że się tego nie czuje.

Zadania są dość nietypowe. Wędrując z Xi-an przez pustynię Takla Makan i góry Tien-szan wykonuje zadania, takie jak zdrapanie gliny z wojownika Terakotowej Armii, odwiedzenie mnichów czy znalezienie rzadkiego zioła. Wydaje mi się, że za mało jest opisów miejsc a za dużo przemyśleń i miłosnych scen. Fabuła jest intrygująca i zaskakuje w wielu miejscach. Prawdziwą bombą tej książki jest finał. Do samego końca nie wiadomo o co chodzi z tą tajemniczą ciotką i jak potoczą się sprawy z mężczyznami życia Lily.

Mingmei pisze bardzo charakterystycznie, co nie znaczy, że źle. Trzeba się przyzwyczaić do opisów typu: "pozwoliłam zachowywać się mu jak wygłodniałe niemowlę na piersi swojej matki". Jest to zupełnie inny styl od tego, który znamy z amerykańskich powieści. Ale ma swój urok. Polecam tą książkę miłośnikom literatury orientalnej.

Czytaj dalej »

Zupa z granatów - Marsha Mehran

stycznia 22, 2015

Zupa z granatów - Marsha Mehran

"Zupa z granatów" to spokojna i wyważona książka o losach trzech sióstr, które uciekły z Iranu do Irlandii. W niej zaczynają życie od nowa, przekształcając starą piekarnię w irańską restaurację. 

Mam wrażenie, że to smak jest głównym bohaterem w tej historii. W książce znajdziemy liczne, pyszne opisy irańskich potraw, które dodatkowo są opisane co paręnaście kartek zupełnie osobno - w formie przepisów dla czytelnika (osobiście polecam, bo jeden już wypróbowałam).  

Opis życia sióstr w Irlandii jest raczej zwyczajny, bez większych niespodzianek. Jednak to zwyczajne życie i z pozoru zwykłe problemy dnia codziennego świadczą o uroku "Zupy z granatów". Siostry starają się o akceptację społeczeństwa, które jest raczej zamknięte na wszelkie nowości. Ciągle szukają swojego miejsca, które mogły by nazwać domem. Na uwagę zasługuje też opis asymilowania się ze społecznością irlandzkiego miasteczka.

Sprawa wygląda nieco inaczej, jeśli chodzi o cześć opisującą ich pobyt i ucieczkę z Iranu. To daje nam jakieś nikłe wyobrażenie o tym jaka sytuacja polityczna i społeczna tam panowała, a przy tym dlaczego tyle osób zdecydowało się na wyjazd. Szczerze polecam wszystkim lubiącym smaczne książki, spryskane wodą różaną i pachnące orientem. 

Czytaj dalej »