Nomadland. W drodze za pracą - Jessica Bruder

lutego 19, 2021

Nomadland. W drodze za pracą - Jessica Bruder

Kryzys i jego ofiary - współcześni nomadzi.

Nomadland to książka dotykająca problemu, który dla polskiego czytelnika jest dość abstrakcyjny i odległy. Mowa tu o ułomności amerykańskiego systemu emerytalnego, a to raczej nie trafia na pierwsze strony gazet i portali w Europie. Dzięki Jessice Bruder możemy poznać dziwną grupę społeczną, która powstała z klasy średniej – nomadów.

Po kryzysie w 2008 roku oszczędności życia wielu tysięcy amerykanów po prostu wyparowały. Amerykanie klasy średniej żyjący dotychczas skromnie lecz wygodnie, na emeryturze nie mają za co żyć, a zasiłki socjalne nie starczają na utrzymanie domów. Niektórzy domy tracą przez nieszczęśliwe zbiegi okoliczności i wtedy zostaje im jedno – wsiadają do pickupów, kamperów, przyczep, vanów i ruszają przed siebie, w drogę za pracą.

Życie w podróży i praca dorywcza.

Dla mnie ten społeczno-ekonomiczny problem jest bardzo ciekawy, to oczywiście bardzo smutne okoliczności, ale powstała nowa grupa społeczna. Nomadzi nie mówią na siebie bezdomni, wolą określenie bezmiejscowi. Jednak takie życie niesie za sobą dużo problemów z którymi do tej pory się nie mierzyli. Nomadzi cieszą się wolnością, uwolnieniem od podatków i czynszów. Przyzwyczaili się do nowego życia, ale nie wszyscy sobie z nim radzą. Powstają portale dla takich osób, targi pracy i zloty z prelekcjami prowadzonymi przez bardziej doświadczonych kamperowców. Bo gdzie legalnie zaparkować, gdzie spać, gdzie można się wykąpać?

Rzetelna reporterska robota.

Autorka sama wsiadła do vana, towarzyszyła nomadom w trasie i podjęła sezonową pracę. Wszystko, aby poznać ich życie. Opisy jej doświadczeń były bardzo ciekawe. Główną osią tej książki jest jednak Linda, emerytka, z którą kontakt nawiązała autorka. Ta krzepka kobieta przy kolejnych spotkaniach opowiada o trudach życia w drodze. Mówi o pracy na kempingach, parkach rozrywki i magazynach. Część książki została poświęcona pracy w magazynie Amazona. Wokół niego co roku powstają wielkie miasteczka robotnicze nomadów, głównie emerytów, pracowników idealnych, bo doświadczonych, sumiennych i zdeterminowanych, bo za coś trzeba przecież żyć.

Podsumowując, bardzo rzetelny reportaż. Autorka przez kilka lat zbierała materiały i odsłoniła rozwarstwienie społeczne i niedostatki systemu po kryzysie, od którego minęło przecież kilka lat. Jest to książka bardzo smutna ale też otwierająca oczy na inną Amerykę. Czytało mi się ją dobrze. Niektóre fragmenty były bardziej ciężkostrawne, inne pochłaniałam na raz. Początek był lekko nużący, ale się rozkręciło i warto było tę książkę przeczytać. 

Szczegóły:

Tytuł: Nomadland. W drodze za pracą
Tytuł oryginalny: Nomadland: Surviving America in the Twenty-First Century
Autor: Jessica Bruder
Wydawnictwo: Czarne
Liczba stron: 280

Czytaj dalej »

Domownik na wyprawie - Nowa Fantastyka nr 2/2021

lutego 14, 2021

Domownik na wyprawie - Nowa Fantastyka nr 2/2021

Prezentuję Wam szybki przegląd Nowej Fantastyki. Już na wstępnie mówię, że jest dużo dobroci w części z prozą, ale zacznijmy od początku.

Publicystyka

Standardowo wita nas Zastrzyk przyszłości, a zaraz po nim dłuższy artykuł skupiający się na sztucznej inteligencji i tego jak wkracza do naszego życia. 

Z publicystyki najciekawszy jest dla mnie tekst w którym autor zastanawia się, co by było, Gdyby Gandalf przyszedł do domownika, czyli przygody słowiańskiego hobbita. To zabawna i ciekawa analiza tego co by było, gdyby powieść Tolkiena wrzucić w słowiańskie realia. Jak dla mnie bomba. 

Mega pasjonujący jest wywiad z Davidem Frenchem, czyli tłumaczem Wiedźmina oraz Trylogii Husyckiej Sapkowskiego na język angielski.

Wszystkie artykuły z działu książki bardzo mi się tym razem podobały. Jest dłuższy tekst o nowości Niewidzialne życie Addie Larue V. E. Schwab – naprawdę zachęcił mnie do książki. Jest też sporo o Olafie Stapledonie, autorze który poszukuje nadczłowieka, a o którym wcześniej nie słyszałam. Z bardziej znanych autorów dostajemy ciekawe zestawienie Susanna Clarke – Wojciech Gunia. 

Z publicystyki bardzo polecam Fantastykę Survivalową Kosika oraz Szczuroburger i zielona galaretka Starosty, mniam. Ja akurat nie należę do graczy, ale tekst Arcydzieło niedoskonałe o Cyberpunky 2077 przeczytałam z ciekawością.

Proza

W dziale prozy znajdzie się coś dla fanów dłuższej formy. Wojciech Zembaty prezentuje nam mikropowieść Cała paleta cieni. Fantastyczny i bardzo klimatyczny tekst, najlepszy w tym numerze. Drugi bardzo dobry tekst to Lady Łazarz Miki Modrzyńskiej o temacie na artykuł na pierwsze strony gazet. Z prozy zagranicznej mamy tym razem jedną przedstawicielkę, zza wschodniej granicy. Julia Zonis i jej Nie ten nieśmiertelny to science fiction ale z ciekawym wojennym nawiązaniem do I Wojny Światowej.

Źródło: Nowa Fantastyka nr 2/2021

Czytaj dalej »

Siedem Sióstr - Lucinda Riley

stycznia 31, 2021

Siedem Sióstr - Lucinda Riley

Siostry poszukują swojego dziedzictwa.

Siedem sióstr to seria, która bardzo mnie zainteresowała, bo mamy moich kilku koleżanek i znajome mojej mamy absolutnie oszalały na jej punkcie. I rzeczywiście, jakiś czas temu bombardowały mnie zewsząd informacje o kolejnych częściach tej serii. Zaczęłam ją czytać i mniej więcej do połowy ta książka była przeraźliwie nudna i kompletnie mnie nie porwała. Tak żywo zainteresowała mnie dopiero może w 1/3 od końca i wtedy było spoko. Niestety początek był dla mnie ciężkostrawny. 

Ta książka jest bardzo ciekawa pod względem tego, jak ta cała historia jest skonstruowana. Każdą z tych części można czytać w dowolnej kolejności, bo każda książka zaczyna się w tym samym momencie czyli w momencie śmierci Pa Salta, ojca sześciu adoptowanych córek. Chociaż słyszałam głosy, że jednak warto czytać po kolei. Siostry w testamencie dostają wskazówki, które pozwolą im poznać swoje pochodzenie.

Podróż po Brazylii i Paryżu.

Naszą pierwszą bohaterką jest najstarsza siostra Maja, która jest tłumaczką powieści z portugalskiego i która w poszukiwaniu swoich biologicznych rodziców trafia do Brazylii. Tam odkrywa starą posiadłość oraz liczne listy, które po sobie zostawiła jej prababka. O ile historia Mai i jej poszukiwań zainteresowała mnie, tak przeniesienie się w przeszłość i retrospekcje, które zajęły większą część książki nie do końca przypadły mi do gustu. Trafiamy do lat dwudziestych XX w. do Brazylii oraz Paryża, gdzie młoda Izabella poznaje przystojnego rzeźbiarza w pracowni, gdzie powstaje Jezus Chrystus, który stanie się symbolem Rio De Janeiro. Niestety po powrocie do ojczyzny jest zmuszona do zamążpójścia i czuję się rozdarta pomiędzy swoim mężem, a miłością którą poznała w Paryżu. 

Ten okres w historii to po prostu nie są moje klimaty i nie czułam się zbytnio zainteresowana ówczesnymi wydarzeniami i problemami. Nie ukrywam, że ta cała obyczajowość tamtych czasów została świetnie przedstawiona, ale mnie bardzo nużyła. Sagi rodzinne mają to do siebie, że potrafią się ciągnąć i niestety w tym przypadku tak jest. 

Książka bardzo nierówna.

Do bohaterki Mai poczułam jakieś cieplejsze uczucie dopiero pod koniec książki i wtedy mnie ta historia żywo wciągnęła, bo pojawiło się wątek romansu i ekscytacji spowodowanej zagadką i przystojnym mężczyzną. Przyznam się bez bicia, że do połowy książki naprawdę miałam ochotę ją odstawić, ale stwierdziłam, że przycisnę temat, przeczytam i rzeczywiście końcówka mnie zainteresowała. Ale było nierówno, losy Mai były dla mnie znacznie ciekawsze i bardziej dynamiczne od jej przodniki. 

Część retrospekcji przeważyła i zmęczyła mnie. Do tego doszła tematyka która nie bardzo mi podpasowała i wolne tempo akcji. Nie było bardzo źle, ale rewelacji też nie było, więc daję tej książce takie 3/5. Ja sięgnęłam po nią z czystej ciekawości, cieszę się że poznałam kolejną autorkę, ale nie wiem czy chcę zagłębiać się bardziej w tę historię, chociaż może inne siostry mają ciekawszą przeszłość. 

Szczegóły:

Tytuł: Siedem Sióstr

Tytuł oryginalny: The Seven Sisters

Cykl: Siedem sióstr

Tom: 1

Autor: Lucinda Riley

Wydawnictwo: Albatros

Liczba stron: 544

Czytaj dalej »

Latarnik - Camilla Läckberg

stycznia 26, 2021

Latarnik - Camilla Läckberg

Wyspa duchów.

Ostatnią książkę Camilli Läckberg przeczytałam już ponad dwa lata temu i zrobiłam sobie od niej taką dość sporą przerwę. Teraz do serii wróciłam, a Latarnika przesłuchałam w audiobooku. Po pierwsze, przez tą długą przerwę nie bardzo pamiętałam co to się wcześniej działo i dopiero po jakimś czasie zaczynałam fakty kojarzyć. Erika jest po wypadku samochodowym, ona i jej bliźnięta wyszli z tego bez szwanku, jednak jej siostra straciła dziecko i pogrążyła się w depresji. Patrik również sporo przeszedł, ale już wraca do pracy, akurat na kolejne morderstwo w tej jakże uroczej okolicy. 

Obyczajówka ponad wszystko.

Jest za dużo wątku obyczajowego. Autorka na raz wpakowała nam depresję Anny, relację Erika – Patrik, zawiłe problemy Mellberga, przemoc w rodzinie, wyspę duchów i to wszystko mnie trochę przygniotło. Nie wiedziałam co jest istotne dla fabuły i na czym się skupić. Oprócz wątku współczesnego o perypetiach rodziny Eriki dostajemy całkiem rozbudowany wątek retrospekcji. Na wyspie Gråskär, z latarnią morską, mieszkała młoda dziewczyna z mężem i jego znajomym, która wkrótce ma urodzić dziecko. Jak dla mnie to jest nieco pomieszanie z poplątaniem. 

Część kryminalna potraktowana po macoszemu.

Skoro mamy tak przypakowany wątek obyczajowy, to musiała na tym ucierpieć część kryminalna, która została zepchnięta na drugi plan. Na postępy w śledztwie trochę czekałam i było dość nierówno, albo akcja, albo przestój. Zamordowano mężczyznę, który niedawno powrócił w okolice Fjällbacki. Odwiedził on jeszcze wyspę Gråskär, na którą przybyła jego dawna szkolna miłość z synkiem, ale niedługo później znaleziono jego ciało. Zaczęło się mozolne śledztwo z wieloma wątkami i śladami pobocznymi. Trochę to było przekombinowane.

Dla mnie Camilla Läckberg jest królową obyczajowego kryminału i w wielu częściach tej serii ta obyczajowość dominowała, co mi nie do końca zawsze pasuje. Ta książka jest niestety jedną z tych słabszych, pewnie popcham za jakiś czas tą serię dalej, ale nie widzę tu aż takiego zaangażowania i pomysłowości jak w początkowych częściach serii. 

Szczegóły:

Tytuł: Latarnik

Tytuł oryginału: Fyrvaktaren

Tom: 7

Cykl: Saga o Fjällbace

Autor: Camilla Läckberg

Wydawnictwo: Czarna Owca

Liczba stron: 496

Czytaj dalej »

Wymazana granica. Śladami II Rzeczpospolitej - Tomasz Grzywaczewski

stycznia 24, 2021

Wymazana granica. Śladami II Rzeczpospolitej - Tomasz Grzywaczewski

Podróż granicami II RP.

Wymazana granica. Śladami II Rzeczpospolitej. Ten tytuł przywodzi mi na myśl Kresy Wschodnie i właśnie tamtą utraconą przez Polskę granicę. Ku mojemu zdumieniu okazało się, że książka ta traktuje nie tylko o kresach, nie tylko o obszarach na Litwie, Białorusi czy Ukrainie, ale również zaznacza granicę zachodnią II Rzeczpospolitej. Ona przebiega współcześnie przez zachodnią Polską, ale wciąż istnieje w świadomości mieszkających tam ludzi. Granica ta zaczynała się w okolicy Dębków nad morzem, biegła na południe okalając Wielkopolskę oraz zmierzała w stronę Śląska, Zagłębia i Zaolzia.  Na samym początku książki jest piękna mapa II RP z naniesionymi współczesnymi granicami i zaznaczonymi wszystkimi miejscowościami, które podczas swojej wyprawy odwiedził autor. 

Rzadko poruszane tematy.

Wszystko zaczyna się na zachodniej granicy, na Kaszubach, gdzie autor prowadzi rozmowy z Kaszubami o ich tożsamości. Porusza też sprawę Wolnego Państwa Świętno, o którym nie wiedziałam. To są takie tematy, które nie są za często poruszane w literaturze. Na Śląsku i w Zagłębiu poznajemy historię rodzin górniczych oraz stosunek władz do nich.

Dla mnie absolutnie najciekawsze z całej książki były wątki o Huculszczyźnie, czyli krainie na obecnej Ukrainie. Huculi byli góralami, którzy zamieszkiwali Karpaty wschodnie. W tym wątku zostały przedstawione problemy podzielenia tej grupy etnicznej, rodzin i przyjaciół przez granice. Zostali rzuceni pomiędzy Polskę, Związek Radziecki, Rumunię. To również fragment polskiej historii o którym się nie mówi, albo bardzo rzadko. Teraz się zastanawiam, czy starsza pani mówiąca trochę po polsku, którą spotkałam w Górach Maramuresz w Rumuni mogła mieć z Hucułami coś wspólnego. 

Kresy Wschodnie.

Autor dotarł do wielu już wiekowych ludzi z Wołynia oraz z Polesia, którzy wciąż pamiętali czasy sprzed II wojny światowej. A jest to o tyle niesamowite, że dotarł do tych ludzi w 2020 roku. Całkiem ciekawe są również historie z pogranicza współczesnej Łotwy i Białorusi oraz kwestii Polaków na Litwie. To było dla mnie o tyle ciekawe, że sama mam znajomych z polskich rodzin na Litwie. Cała podróż kończy się w okolicach Gdańska. 

Solidna reporterska praca.

Jest to książka bardzo zaskakująca, świetnie napisana, która wciąga czytelnika. Czasami było ciężko, autentycznie przejmowałam się niektórymi historiami, bo część z tych które dotykały II Wojny Światowej były bardzo poruszające i po prostu smutne. Wiele osób spotkał straszny los, nie uniknęli łagrów, wywózek na Syberię czy przesiedleń.  

Mogę ten reportaż szczerze polecić. Autor odnajduje ukrytą polskość w miejscach, w których obecnie nie spodziewałabym się takiej spotkać. Zaznacza też różnice pomiędzy opisywanymi obszarami nadgranicznymi. Niektóre miejsca były niespokojne, inne całkowicie neutralne. Podjął bardzo ciekawą wędrówkę i dotarł do wspaniałych ludzi. Ja zdecydowanie zostałam kupiona. Jest to kolejny świetny reportaż Tomasza Grzywaczewskiego.

Szczegóły:

Tytuł: Wymazana granica. Śladami II Rzeczpospolitej

Autor: Tomasz Grzywaczewski

Wydawnictwo: Czarne

Liczba stron: 368

Czytaj dalej »

Niespokojna krew - Robert Galbraith

stycznia 22, 2021

Niespokojna krew - Robert Galbraith

Ulubiony detektyw. 

Cormoran Strike to mój ulubiony książkowy detektyw i jestem przekonana, że w tym rankingu nikt go już nie pobije, zwłaszcza po przeczytaniu Niespokojnej krwi. Jest to książka, którą z jednej strony chciałam przeczytać jak najszybciej, aby poznać rozwiązanie zagadek, ale z drugiej strony nie chciałem jej wcale kończyć bo czytało mi się i ją cudownie. 

Prowadzone przez szaleńca śledztwo sprzed lat.

Cała historia zaczyna się od tego, że do Strike'a zgłasza się córka zaginionej przed 40 laty lekarki. Wszyscy podejrzewali ówczesnego seryjnego mordercę Denisa Creeda. Jednak ciała Margot, jak również paru innych kobiet, nie odnaleziono. Detektywi muszą przekopać się przez tony policyjnych akt oraz spotkać się z wciąż żyjącymi świadkami tamtego dnia. Okazuje się, że policjant, który wtedy prowadził śledztwo miał problemy psychiczne, a w jego notatkach znajdowały się zapiski dotyczące okultyzmu oraz astrologii, liczne horoskopy świadków i obłąkańcze wizje demonów. Czy Robin i Strike odnajdą jakiś sens w tajemniczym dzienniku szaleńca?

Z życia agencji. 

Podobało mi się, że oprócz głównego śledztwa w sprawie zaginięcia doktor Margot Bamborough mamy wgląd w również inne działania agencji. Detektywi prowadzą obserwacje wielu różnych osób. Zmieniają się na wartach w zimnych samochodach, śledzą podejrzanych kochanków i skorumpowanych biznesmenów. Odrębna sprawa to relacje Robin i Strike oraz ich współpracowników, którzy próbują się dopasować do zespołu i jednym to wychodzi lepiej, drugim gorzej. Robin ma ciężkie przeprawy z jednym osobnikiem.

Powiedziałabym też, że relacja Robin i Strike’a jest na poziomie takiego zauroczenia licealnego, a przynajmniej tak się oboje zachowują. To mi się z jednej strony podobało bo można było troszkę oderwać się od poważnych spraw śledztwa, ale z drugiej widać, że to trochę za bardzo szczeniackie było. Jednak ja bardzo im kibicuję i trzymam kciuki za rozwój ich relacji w kolejnej części. Podczas tego śledztwa oboje są w dość trudnych sytuacjach życiowych. Robin jest w środku burzliwego rozwodu, a Strike jeździ na południe Konwalii do umierającej ciotki.

Kryminalny majstersztyk.

Wracając do kryminalnej zagadki, to była ona tak obszerna, tak wielowarstwowa, tak wiele osób miało coś do powiedzenia, że naprawdę jestem pod olbrzymim wrażeniem dosłownie wszystkiego. W życiu bym się nie zorientowała kto jest odpowiedzialny za zaginięcie lekarki i do ostatniej chwili zastanawiałam się nad tym. Jak już myślałam, że bohaterowie trafili w ślepy zaułek, to pojawiały się nowe, zaskakujące fakty. Także wątek kryminalny oceniam na szóstkę z plusem, bo to było absolutnie genialne. Jak Rowling mnie zachwyciła swoją serią o Harrym Potterze, tak niech zajmuje się kryminałami bo wychodzi jej to to absolutnie fenomenalnie.  

Szczegóły:

Tytuł: Niespokojna krew

Tytuł oryginalny: Troubled blood

Cykl: Cormoran Strike

Tom: 5

Autor: Robert Galbraith

Wydawnictwo: Dolnośląskie

Liczba stron: 944

Czytaj dalej »