listopada 16, 2015

Na południe od granicy, na zachód od słońca - Haruki Murakami

Na południe od granicy, na zachód od słońca jest moją drugą książką Murakamiego jaką przeczytała. Podobała mi się chyba jeszcze bardziej niż poprzednia (czytaj TU). Zorientowałam się, że twórczość Murakamiego ma swój wyjątkowy klimat, charakter i wpływ na czytelnika. 

Haijme poznajemy jako małego chłopca. W społeczeństwie w którym popularny stał się model rodziny 2+2 jest w klasie "odmieńcem", jest jedynakiem. Łączy go to z Shimamoto, dziewczyna z lekko niesprawną nogą, która rozumie go jak nikt inny.  Nastolatkowie spędzają razem większość czasu aż do wyprowadzki Hajime. Kontakt się urywa, chłopak dorasta, idzie na studia i poznaje inne kobiety. Jednak w każdej widzi Shimamoto i wypatruje podobnych do niej cech. Nierzadko rani swoich bliskich, bo jest klasycznym egocentrykiem co zadręcza go potem przez całe lata. W końcu Hajime zakłada rodzinę i bar jazzowy. Wszystko wydaje się świetne, aż pewnego dnia znowu spotyka swoją dawną, dziecięcą miłość - Shimamoto. To zdarzenie ma ogromny wpływ na bohatera, który na powrót czuje się zagubiony jak dziecko. 

Książka zdecydowanie daje do myślenia. Jeśli chcecie dostać ładną historię miłosną, to nie jest to książka tego typu. Występują sceny erotyczne, ale są bardzo naturalnie i delikatnie wplecione w fabułę. Problemy zawarte w książce skłaniają do myślenia i zastanowienia się jak nasze wybory wpływają na życie. Niektórych decyzji nie da się zmienić, a w pewnym momencie nie da się już niczego odkręcić i trzeba zmierzyć się z konsekwencjami. Murakami za pomocą bardzo niewielu słów porusza do głębi i pokazuje olbrzymią gamę ludzkich emocji. Pomimo, że temat jest dość banalny, to sposób w jaki jest opisany jest wyjątkowy, przez co powieść naprawdę hipnotyzuje.

Zorientowałam się, że muzyka pełni bardzo ważną rolę w książkach sensei Murakamiego. Tym razem również tak jest. Muzyka jest tłem powieści i wystarczy posłuchać fragmentu i już jesteśmy w prowadzeni w nastrój książki. Jeśli jesteście fanami jazzu, książka spodoba się wam, jeśli nie ze względu na wydarzenia, to przez tło muzyczne. 
Jest to pozycja zdecydowanie warta polecenia. Pomimo stosunkowo niewielkiej objętości, niesie ze sobą bardzo istotne wartości i skłania do refleksji. 


Szczegóły:
Tytuł: Na południe od granicy, na zachód od słońca
Tytuł oryginalny: 国境の南、太陽の西 / Kokkyō no minami, taiyō no nishi
Autor: Haruki Murakami
Wydawnictwo: Muza
Liczba stron: 232
Czytaj dalej »
23
Etykiety:

listopada 13, 2015

Kolos - Finn Alnæs

Nie bardzo wiem jak napisać recenzję żeby miała w miarę ręce i nogi i nie była chaosem, jaki panuje w mojej głowie po przeczytaniu tej pozycji. Książka jest niesamowitym obrazem psychiki człowieka mocno doświadczonego przez życie i tego, jak się ona zmienia. Teraz się nie dziwię, dlaczego było o niej tak głośno na świecie w latach 60-tych, kiedy postrzeganie świata przez ludzi było zupełnie inne. Książka posiada trzy główne części, które przedstawiają różne stany psychiczne głównego bohatera i różne etapy w jego życiu. Naszym bohaterem i jednocześnie tytułowym kolosem jest Brage Bragesson. Historia jest opowiadana właśnie przez niego.

Część pierwsza.
Brage jest młodym człowiekiem zakochanym w swojej dziewczynie Siv. Czegoś mu jednak brakuje, więc zaciąga się na statek aby przeżyć przygodę życia. Ląduje w Amsterdamie, a w sławnym Czerwonym Amsterdamie (Dzielnica czerwonych latarni) wdaje się w bójkę, w wyniku której ginie jeden z jej uczestników. Brage ląduje w więzieniu. Rozpoczyna się proces. W tym momencie pojawiają się masowo filozoficzne rozważania na temat dobra, zła, popełnionego czynu i jego postrzegania. Adwokat Stefan rozmawia z Bragem i próbuje przedstawić mu swój sposób widzenia zbrodni i tego kto jest jej naprawdę winny. Niektóre teorie były bardzo kontrowersyjne i budziły momentami mój wewnętrzny sprzeciw. Pojawiały się odwołania do różnych zbrodniarzy, w tym do Hitlera i jego winy, co nie zawsze mi pasowało. Szczerze mówiąc, to czytałam tą część z otwartymi z zaskoczenia ustami.

"Bądźcie romantyczni, młodzi ludzie! Bądźcie otwarcie banalni! 
Nie wstydźcie się swych wzruszeń, niech was nie obchodzi to, co myślą inni, 
starajcie się - choćby raz w życiu - w błogim spokoju zrodzić własne, prawdziwe uczucie"

Część druga.
Brage wychodzi z więzienia i próbuje ułożyć sobie życie. Siv już nie ma - odeszła, co dobija byłego więźnia i jest początkiem zmian w jego psychice. Sporo tu rozmów ze Stefanem - jest on żydem, który przeżył obóz koncentracyjny. Pojawiają się rozważania na temat Boga i sił wyższych, które są bardzo pokręcone i czasem dla mnie nielogiczne - postępuje szaleństwo.

"Boga pomniejszyć, a człowieka wywyższyć, powiedział Stefan. 
Dobry człowiek to wystarczająca religia. Chrystus bez Ojca, Ducha Świętego, 
raju, zmartwychwstania i cudów jest wystarczającą religią. 
Międzynarodową religią z Chrystusem-człowiekiem jako wzorem."

Część trzecia.
Ta część jest najbardziej pokręconą rzeczą jaką kiedykolwiek czytałam. No może bije ją tylko Proces Kafki (jeśli go znacie). Brage pomaga przeżyć człowiekowi, który jest w jego pojmowaniu zły. Wpadł on do lodowej szczeliny, a Brage pokonuje dziesiątki kilometrów po insulinę dla niego. Brage się zastanawia, waha się, myśli i ocenia czy warto go ratować. Zdania stają się urywane. Wypowiedzi Brage'a są magazynem tłumionych emocji, ale jego myśli to prawdziwy wulkan. Szaleństwo, choroba psychiczna, zakrzywiony obraz rzeczywistości - to wszystko stwarza bardzo oniryczny i zimny obraz świata. 

                                                             "Nic więcej nie widać.
                                                              Nic więcej.
                                                              Sam. Sam.
                                                              Dumny. Dumny.
                                                              Insulina. Insulina.
                                                             Gorzki uśmiech.
                                                             Cicho! Ktoś się śmieje.
                                                             Stanąłem. Kto się śmieje? Staervik?
                                                             Ja."

Ta książka mnie wykończyła psychicznie i fizycznie. Naprawdę. Poruszane w niej tematy są trudne, wymagające myślenia i refleksji. Jeszcze czegoś takiego nie czytałam. To zdecydowanie typ literatury, który zmienia człowieka i jego postrzeganie świata. Po skończeniu musiałam ją trochę przetrawić zanim zabrałam się do pisania tej recenzji. Ciekawe jest też to, że taka pozycja powstała w Norwegii i widać jak wielka przepaść dzieliła w latach 60-tych Norwegię i Polskę. U nas takie dzieło by nie przeszło. Czy polecam? Zdecydowanie jest to coś co warto przeczytać i zastanowić się nad tym jakie problemy porusza ta powieść. Nie ma tu wciągającej, szybkiej akcji i zabawy z czytania. Jeśli jesteście doświadczonymi czytelnikami i macie ze sobą trochę klasyki literatury światowej z różnych epok - to tak, polecam. Jeśli szukacie miłej lekturki na sobotni wieczór, to źle trafiliście. Tej książki się nie czyta, ją się przeżywa. 

Szczegóły:
Tytuł: Kolos
Tytuł oryginalny: Koloss - Brage Bragessons skrift
Autor: Finn Alnæs
Wydawnictwo: Wielka Litera
Liczba stron:  560
Czytaj dalej »
13
Etykiety:

listopada 11, 2015

BookAThon Polska - Edycja Zima 2015


Hej, hej! Zbliża się super wydarzenie czytelenicze - Edycja Zimowa BookAThonu. Jest to maraton czytelniczy organizowany przez Anitę Bohatewicz i Ewelinę Mierzwińską (ich strony w linku poniżej). 30 listopada zaczynamy tydzień z czytaniem wykonując wyzwania, wszystkie lub kilka z nich. Ja postaram się wykonać wszystkie. Na razie nie mam zapowiedzianych żadnych kolokwiów na ten tydzień, więc może się uda. W czasie BookAThonu będzie się pojawiać więcej postów w których będę na bieżąco relacjonowała swoje postępy. Dołączajcie do Facebookowej grupy i wydarzenia!

Strona z informacjami
http://bookathon.pl/

Grupa na Facebooku
https://www.facebook.com/groups/848103645244686/?fref=bookathonpl

Wydarzenie na Facebooku
https://www.facebook.com/events/525536294267543/

WYZWANIA CZYTELNICZE
Źródło: bookathon.pl

 Książki, które wybrałam:

 1. Książka z czymś czerwonym na okładce i tytuł, który zdobył nagrodę literacką: Ja, Tituba, czarownica z Salem Maryse Condé

 2. Książka z listy 100 tytułów BBC: Rozważna i romantyczna Jane Austen

 3. Szkolna lektura, której nie przeczytałeś: Mistrz i Małgorzata Michaił Bułhakow

 4. Książka, którą wybrała dla mnie inna osoba: Numer telefonu Anna Kucharska

 5. Książka polskiego autora: Parabellum. Horyzont zdarzeń Remigiusz Mróz

 W sumie: 544+312+284+240+350= 1730 stron


Czytaj dalej »
17

listopada 08, 2015

Combo Book TAG

Dawno nie pojawił się żaden tag książkowy, więc wracam dziś z czymś super. Dziękuję za nominację  niczymszeherezada.blogspot.com <3. Od dawna się tak nie nagłówkowałam i nakombinowałam jak przy tym tagu. Zobaczcie co takiego stworzyłam:


1. Gdybyś mogła sprawić, że dwóch autorów połączyłoby swoje pisarskie umiejętności w pisaniu wspólnej książki, to kto by to był?
Byłaby to Trudi Canavan (autorka m.im Trylogii Czarnego Maga) i George R.R. Martin (jego wszyscy znają). Dlaczego? Bardzo lubię książki Canavan, ale mam wrażenie, że ich bohaterów traktuje zbyt łagodnie. Martin dodałby do nich dreszczyku i parę litrów rozlanej krwi.


2. Jaki jest twój ulubiony duet pisarski?
Chyba nie czytałam żadnej książki napisanej przez duet. No może z wyjątkiem Karbali autorstwa Marcina Górki i Piotr Głuchowskiego, ale to taka jednorazowa przygoda, a książka to bardziej reportaż (swoją droga świetny - niedługo recenzja).



3. Gdybyś mógł połączyć dwie książki w jedną, to jakie by to były i jaki byłby ich wspólny tytuł?
"Wiedźmin i zemsta Stracharza". Haha. Było by to połączenie Sagi o Wiedźminie Andrzeja Sapkowskiego z serią Kroniki Wardstone Josepha Delaneya. W jednej serii zabójcą potworów jest Wiedźmin, a w drugiej Stracharz. Byłoby ciekawie, gdyby w jednym świecie działały dwie konkurencyjne firmy.


4. Jakie dwie postacie z różnych książek shipujesz - czyli chciałbyś, żeby one były razem? 
Biała Czarownica z Opowieści z Narnii i Lord Voldemort z Harry'ego Pottera. Czyż nie jest to para idealna? Razem zawładnęliby światem. W rządach Voldemorta brakowało nieco kobiecej ręki, śniegu i mrozu. Po co zabujać ludzi, skoro można robić z nich lodowe rzeźby?


5. Jakie dwa światy z różnych książek połączyłabyś, żeby stworzyć jeden epicki świat?
Chyba byłyby to Śródziemie i świat Harry'ego Pottera. Pomyślcie, że gdzieś w głębi Mrocznej Puszczy powstaje Hogwart w którym kształcą się czarodzieje. Użytkownicy magii nie ograniczali by się tylko do Gandalfa czy Sarumana, ale było by ich dużo więcej. Do tych wszystkich epickich bitew można by dorzucić magów bojowych. To by dopiero była masakra epickości! :))


6. Jaką trylogię lub serię chciałabyś zobaczyć połączone w jedną książkę?
Hmmm... było by ciekawie gdyby wydali serię Zwiadowcy Johna Flanagana w jednej książce. To przecież tylko 12 tomów... :)


Do zabawy zapraszam:
Asgardian Bookholic
Detektywa książkowego
Clevleen z Bloga książkoholiczki

Czytaj dalej »
14
Etykiety:

listopada 05, 2015

Dziewczyna z pociągu - Paula Hawkins

Od dawna nie czytałam książki wokół której było by aż tyle szumu co wokół Dziewczyny z pociągu. Zewsząd bombardowały mnie informacje o genialności tej książki. Pomyślałam, że skoro jest to taki bestseller i wszyscy go czytają, to muszę się przekonać co jest w tej książce takiego niezwykłego. Czyżby Paula Hawkins napisała thriller idealny? Z wielką niecierpliwością i podnieceniem zaczęłam czytać i... mina coraz bardziej rzedła mi ze strony na stronę. Chyba jestem jedyną osobą na świecie, której ta książka nie porwała.

Rachel jest kobietą porzuconą przez męża dla innej. To ona jest tą "najgłówniejszą" bohaterką (bo są jeszcze inne dwie), która jest kołem zamachowym i przyczyną wszystkich późniejszych wydarzeń. Codziennie jedzie tym samym pociągiem do Londynu. Codziennie pociąg zatrzymuje się pod tym samym semaforem. Codziennie patrzy na jeden konkretny dom, którego mieszkańców nazwała roboczo w głowie Jess i Jason. To, że patrzy i że jest wścibska staje się pomocą w śledztwie, bo parę dni później po Megan ginie ślad, a kluczem do rozwiązania zagadki jest Rachel. Problem jest tylko jeden - nie pamięta ona niczego z tego wieczoru, bo była pijana. 

Przez pierwsze 150 stron był to główny wątek w książce. Rachel narąbana, zarzygana, posikana, z problemami w pracy i wydzwaniająca do byłego męża. No ile można? To nie było w żadnym razie fascynujące. Może i jest to ładne przedstawienie psychiki kobiety w nałogu i z problemami, ale chwila... przecież to thriller. Gdzie wciągająca akcja, krew i bezwzględni mordercy? Nie ma ich. No ewentualnie coś się dzieje na końcu książki, bo wtedy już musi, ale przez cały czas jest raczej spokojnie i nie ma niczego innowacyjnego lub kontrowersyjnego w treści. Spokojne osiedle, prawie normalne rodziny, kłótnie małżeńskie - i tyle. Chyba naprawdę spodziewałam się lejącej krwi i góry trupów. 

Z tego wszystkiego najbardziej podobał mi się sama forma książki, która trochę przypomina mi rozkład jazdy pociągów. Pociąg poranny i pociąg powrotny. Coś się dzieje rano i coś się dzieje wieczorem. Takim właśnie systemem mozolnie brniemy przez kolejne dni z życia Rachel, Megan i Anny. To z tych trzech perspektyw poznajemy historię. 

Sporo osób uważa tę książkę za bardzo dobrą. Przyznaję, że czyta się ją szybko i jest napisana przystępnym językiem, ale na pewno nie dałabym rady przeczytać jej za jednym zamachem w ciągu jednej nocy, jak większość jej czytelników deklaruje. Zasnęłabym. Mam nadzieję, że moja recenzja nie zniechęci was za bardzo, bo może to ja miałam zbyt wysokie wymagania co do Dziewczyny z pociągu. Polecam przekonać się osobiście, czy moje zarzuty mają jakieś podstawy, czy nie. 

Szczegóły:
Tytuł: Dziewczyna z pociągu
Tytuł oryginalny: The girl on the train
Autor: Paula Hawkins
Wydawnictwo: Świat Książki
Liczba stron: 328

I dziękuję Wam, czytelnikom za liczne odwiedziny bloga i komentarze. To właśnie dziś zamieściłam swój 100 post i to dziś przekroczyliście magiczne 10 000 wyświetleń  ♥♥♥
Jesteście cudowni!
Czytaj dalej »
29
Etykiety:

listopada 02, 2015

Siedem minut po północy - Partick Ness, Siobhan Dowd

Na tę książkę patrzyłam co jakiś czas przez całe targi książki. Ale zamówiłam ją to dopiero po dołączeniu do facebookowego wydarzenia Halloween - noc czytania, bo wydała mi się straszna i idealna na taką okazję. Wydawało mi się. Autorem książki jest Patrick Ness, który rozwinął pomysł powstały w głowie zmarłej na raka Siobhan Dowd. To jej dedykowana jest ta książka. 

Okazało się, że książka ta nie jest straszna, ale przerażająco smutna i wzruszająca. Noc. Wybija godzina 12:07 i do okna pokoju trzynastoletniego Conora puka potwór. Chłopiec się nie boi, bo we śnie widzi bardziej przerażające obrazy niż potwór. Najgorsza jest jednak rzeczywistość. Mama Conora jest chora. Przechodzi kolejne chemioterapie, ale jej się nie poprawia. Conor nie może się z tym pogodzić. Okazuje się, że stary cis, którego postać przybiera potwór ma uzdrawiające, cudowne właściwości, które mogą wyleczyć mamę Conora. Potwór przybył, bo domaga się prawdy. Prawdy, która drzemie w Conorze. Opowiada chłopcu trzy historie o ludzkiej niesprawiedliwości, dobru i złu, niewidzialnym człowieku, wspaniałych królestwach i czarownicach. W każdej chłopiec dostrzega coś z siebie i z sytuacji w której się znalazł. Jednak czwarta historia należy już do Conora. W dzień chłopiec jest zwyczajnym dzieckiem, ale w nocy przenosi się do świata fantazji.

" - Otwórz - powiedział potwór, głosem tak donośnym, jakby między nimi 
nie było w ogóle żadnego zamkniętego okna. - Chcę z tobą porozmawiać.
- Tak, pewnie - odparł cicho Conor. - Bo właśnie tego chcą wszystkie potwory. Rozmawiać"

Nie spodziewałam się, że ta książka tak mocno mną poruszy. Przepłakałam całą końcówkę. Z pozoru można by powiedzieć, że jest to książka dla dzieci. Przecież są w niej wątki fantastyczne, sam potwór wydaje się sympatyczny, wszystko pięknie i ładnie. Może oprócz choroby matki. Nie trzeba bardzo kopać, żeby odkryć bezdenną głębię mądrości, które dotyczą wielu aspektów ludzkiej natury, problemów przerażonego dziecka, które boi się stracić rodzica i świata dorosłych.

Okładka jest nieziemska, a wnętrze cudowne. Wydawnictwo Papierowy Księżyc się postarało, bo książka jest pięknie wydana. Sami zobaczcie, jak wygląda środek, bo tego opisać się nie da.

Chyba nie ma się co rozpisywać w tym przypadku. Polecam wszystkim tą pozycję. Taki typ literatury zdecydowanie zmienia sposób patrzenia na świat i ludzkie problemy. 


Szczegóły:
Tytuł: Siedem minut po północy
Tytuł oryginalny: A Monster Calls
Autor: Partick Ness, Siobhan Dowd
Wydawnictwo: Papierowy Księżyc
Liczba stron:  216







Czytaj dalej »
23
Etykiety:
,
Subskrybuj: Posty (Atom)